kalimat
Indonesian
Etymology
Inherited from Malay kalimat, from Classical Malay كَلِمَات, from Arabic كَلِمَات (kalimāt, “word, speech, statement”).[1] Doublet of kalimah.
Pronunciation
- (Standard Indonesian) IPA(key): /kaˈlimat/ [kaˈli.mat̪̚]
Audio: (file) - Rhymes: -imat
- Syllabification: ka‧li‧mat
Noun
kalimat (plural kalimat-kalimat)
- (grammar) sentence: a grammatically complete series of words consisting of a subject and predicate, even if one or the other is implied, and typically beginning with a capital letter and ending with a full stop
- kalimat pasif ― passive sentence
Synonyms
Derived terms
- mengalimatkan
- pengalimatan
- kalimat aktif
- kalimat bebas
- kalimat berita
- kalimat bersusun
- kalimat dasar
- kalimat deklaratif
- kalimat dwitransitif
- kalimat eliptis
- kalimat inversi
- kalimat kompleks
- kalimat kunci
- kalimat lengkap
- kalimat majemuk
- kalimat majemuk bertingkat
- kalimat majemuk setara
- kalimat menyimpang
- kalimat minor
- kalimat pasif
- kalimat perintah
- kalimat simpleks
- kalimat tanya
- kalimat terbelah
- kalimat tunggal
References
Further reading
- “kalimat”, in Kamus Besar Bahasa Indonesia [Great Dictionary of the Indonesian Language] (in Indonesian), Jakarta: Agency for Language Development and Cultivation – Ministry of Education, Culture, Research, and Technology of the Republic of Indonesia, 2016
Malay
Etymology
Inherited from Classical Malay كَلِمَات, from Arabic كَلِمَات (kalimāt, “word, speech, statement”).
Pronunciation
- IPA(key): /kaˈlimat/ [kaˈli.mat̪̚]
- Rhymes: -mat, -at
- Hyphenation: ka‧li‧mat
Noun
kalimat (Jawi spelling کليمت, plural kalimat-kalimat or kalimat2)
Further reading
- "kalimat" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017