kötücül

Turkish

Etymology

By surface analysis, kötü +‎ -cül. Coined by Turkish Language Association in 1935.

Pronunciation

  • IPA(key): /cø.tyˈd͡ʒyl/
  • Hyphenation: kö‧tü‧cül

Adjective

kötücül

  1. malicious, malevolent

Derived terms

  • kötücül yazılım
  • kötücüllük

Further reading