kökəlmək

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic көкәлмәк
Arabic کؤکلمک

Etymology

From kök +‎ -əl.

Pronunciation

  • IPA(key): [kœkælˈmæk], [kœkælˈmæj]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: kö‧kəl‧mək

Verb

kökəlmək

  1. (intransitive) to gain weight, to put on weight; to get fat
    Synonym: ətə-cana gəlmək
    Antonym: arıqlamaq
    Yaman kökəlib. ― S/he has put on a lot of weigh.

Conjugation

Conjugation of kökəlmək
Positive conjugation
subject non-past participle kökələn
subject past participle kökəlmiş
subject future definite participle kökələcək
non-subject future participle (mənim +) kökələcəyim (sənin +) kökələcəyin (onun +) kökələcəyi (bizim +) kökələcəyimiz (sizin +) kökələcəyiniz (onların +) kökələcəyi or kökələcəkləri
non-subject past participle (mənim +) kökəldiyim (sənin +) kökəldiyin (onun +) kökəldiyi (bizim +) kökəldiyimiz (sizin +) kökəldiyiniz (onların +) kökəldiyi or kökəldikləri
converb kökəlib
general temporal participle kökələndə
participle of intensification kökəldikcə
specific temporal participle kökələrkən
reduplicated participle kökələ-kökələ
modal participle kökələrək
infinitive kökəlmək
verbal noun kökəlmə
singular plural
first second third first second third
indicative present simple kökəlirəm kökəlirsən kökəlir kökəlirik kökəlirsiniz kökəlirlər
perfect 1 kökəlmişəm kökəlmisən,
kökəlmişsən* 		kökəlmişdir kökəlmişik kökəlmisiniz,
kökəlmişsiniz* 		kökəlmişlər
perfect 2 – kökəlibsən kökəlib(dir) – kökəlibsiniz kökəlib(dir)lər
past simple kökəldim kökəldin kökəldi kökəldik kökəldiniz kökəldilər
continuous kökəlirdim kökəlirdin kökəlirdi kökəlirdik kökəlirdiniz kökəlirdilər
perfect kökəlmişdim kökəlmişdin kökəlmişdi kökəlmişdik kökəlmişdiniz kökəlmişdilər
future definite kökələcəyəm kökələcəksən, kökələssən kökələcək kökələcəyik kökələcəksiniz, kökələssiz kökələcəklər
indefinite kökələrəm kökələrsən kökələr kökələrik kökələrsiniz kökələrlər
future-in-the-past definite kökələcəkdim kökələcəkdin kökələcəkdi kökələcəkdik kökələcəkdiniz kökələcəkdilər
indefinite kökələrdim kökələrdin kökələrdi kökələrdik kökələrdiniz kökələrdilər
conditional present kökəlsəm kökəlsən kökəlsə kökəlsək kökəlsəniz kökəlsələr
past kökəlsəydim kökəlsəydin kökəlsəydi kökəlsəydik kökəlsəydiniz kökəlsəydilər
obligational present kökəlməliyəm kökəlməlisən kökəlməlidir kökəlməliyik kökəlməlisiniz kökəlməlidirlər
past kökəlməliydim kökəlməliydin kökəlməliydi kökəlməliydik kökəlməliydiniz kökəlməliydilər
evidential present kökəlirmişəm kökəlirmişsən kökəlirmiş kökəlirmişik kökəlirmişsiniz kökəlirmişlər
past kökəlibmişəm kökəlibmişsən kökəlibmiş kökəlibmişik kökəlibmişsiniz kökəlibmişlər
subjunctive kökələm kökələsən kökələ kökələk kökələsiniz kökələlər
hortative kökələsiyəm kökələsisən kökələsidir kökələsiyik kökələsisiniz kökələsidirlər
imperative kökəlim kökəl kökəlsin kökələk,
kökələlim* 		kökəlin kökəlsinlər
Negative conjugation
subject non-past participle kökəlməyən
subject past participle kökəlməmiş
subject future definite participle kökəlməyəcək
non-subject future participle (mənim +) kökəlməyəcəyim (sənin +) kökəlməyəcəyin (onun +) kökəlməyəcəyi (bizim +) kökəlməyəcəyimiz (sizin +) kökəlməyəcəyiniz (onların +) kökəlməyəcəyi or kökəlməyəcəkləri
non-subject participle (mənim +) kökəlmədiyim (sənin +) kökəlmədiyin (onun +) kökəlmədiyi (bizim +) kökəlmədiyimiz (sizin +) kökəlmədiyiniz (onların +) kökəlmədiyi or kökəlmədikləri
converb kökəlməyib
caritive converb kökəlmədən
general temporal participle kökəlməyəndə
participle of intensification kökəlmədikcə
specific temporal participle kökəlməyərkən
modal participle kökəlməyərək
infinitive kökəlməmək
singular plural
first second third first second third
indicative present simple kökəlmirəm kökəlmirsən kökəlmir kökəlmirik kökəlmirsiniz kökəlmirlər
perfect 1 kökəlməmişəm kökəlməmisən,
kökəlməmişsən* 		kökəlməmiş kökəlməmişik kökəlməmisiniz,
kökəlməmişsiniz* 		kökəlməmişlər
perfect 2 – kökəlməyibsən kökəlməyib(dir) – kökəlməyibsiniz kökəlməyib(dir)lər
past simple kökəlmədim kökəlmədin kökəlmədi kökəlmədik kökəlmədiniz kökəlmədilər
continuous kökəlmirdim kökəlmirdin kökəlmirdi kökəlmirdik kökəlmirdiniz kökəlmirdilər
perfect kökəlməmişdim kökəlməmişdin kökəlməmişdi kökəlməmişdik kökəlməmişdiniz kökəlməmişdilər
future definite kökəlməyəcəyəm kökəlməyəcəksən kökəlməyəcək kökəlməyəcəyik kökəlməyəcəksiniz kökəlməyəcəklər
indefinite kökəlmərəm kökəlmərsən,
kökəlməzsən 		kökəlməz kökəlmərik kökəlmərsiniz, kökəlməzsiniz kökəlməzlər
future-in-the-past definite kökəlməyəcəkdim kökəlməyəcəkdin kökəlməyəcəkdi kökəlməyəcəkdik kökəlməyəcəkdiniz kökəlməyəcəkdilər
indefinite kökəlməzdim kökəlməzdin kökəlməzdi kökəlməzdik kökəlməzdiniz kökəlməzdilər
conditional present kökəlməsəm kökəlməsən kökəlməsə kökəlməsək kökəlməsəniz kökəlməsələr
past kökəlməsəydim kökəlməsəydin kökəlməsəydi kökəlməsəydik kökəlməsəydiniz kökəlməsəydilər
obligational present kökəlməməliyəm kökəlməməlisən kökəlməməli kökəlməməliyik kökəlməməlisiniz kökəlməməlilər
past kökəlməməliydim kökəlməməliydin kökəlməməliydi kökəlməməliydik kökəlməməliydiniz kökəlməməliydilər
evidential present kökəlməyirmişəm kökəlməyirmişsən kökəlməyirmiş kökəlməyirmişik kökəlməyirmişsiniz kökəlməyirmişlər
past kökəlməyibmişəm kökəlməyibmişsən kökəlməyibmiş kökəlməyibmişik kökəlməyibmişsiniz kökəlməyibmişlər
subjunctive kökəlməyəm kökəlməyəsən kökəlməyə kökəlməyək kökəlməyəsiniz kökəlməyələr
hortative kökəlməyəsiyəm kökəlməyəsisən kökəlməyəsi kökəlməyəsiyik kökəlməyəsisiniz kökəlməyəsilər
imperative kökəlməyim kökəlmə kökəlməsin kökəlməyək
kökəlməyəlim* 		kökəlməyin kökəlməsinlər
Negative potential conjugation
subject non-past participle kökələmməyən
subject future definite participle kökələmməyəcəq
non-subject participle (mənim +) kökələmmədiyim (sənin +) kökələmmədiyin (onun +) kökələmmədiyi (bizim +) kökələmmədiyimiz (sizin +) kökələmmədiyiniz (onların +) kökələmmədiyi or kökələmmədikləri
converb kökələmməyib
caritive converb kökələmmədən
general temporal participle kökələmməyəndə
participle of intensification kökələmmədikcə
specific temporal participle kökələmməyərkən
modal participle kökələmməyərək
infinitive kökələmməmək
singular plural
first second third first second third
indicative present simple kökələmmirəm kökələmmirsən kökələmmir kökələmmirik kökələmmirsiniz kökələmmirlər
perfect 1 kökələmməmişəm kökələmməmisən,
kökələmməmişsən* 		kökələmməmişdir kökələmməmişik kökələmməmisiniz,
kökələmməmişsiniz* 		kökələmməşmilər
perfect 2 – kökələmməyibsən kökələmməyib(dir) – kökələmməyibsiniz kökələmməyib(dir)lər
past simple kökələmmədim kökələmmədin kökələmmədi kökələmmədik kökələmmədiniz kökələmmədilər
continuous kökələmmirdim kökələmmirdin kökələmmirdi kökələmmirdik kökələmmirdiniz kökələmmirdilir
perfect kökələmməmişdim kökələmməmişdin kökələmməmişdi kökələmməmişdik kökələmməmişdiniz kökələmməmişdilər
future definite kökələmməyəcəyəm kökələmməyəcəksən kökələmməyəcək kökələmməyəcəyik kökələmməyəcəksiniz kökələmməyəcəklər
indefinite kökələmmərəm kökələmmərsən,
kökələmməzsən 		kökələmməz kökələmmərik kökələmmərsiniz,
kökələmməzsiniz 		kökələmməzlər
future-in-the-past definite kökələmməyəcəkdim kökələmməyəcəkdin kökələmməyəcəkdi kökələmməyəcəkdik kökələmməyəcəkdiniz kökələmməyəcəkdilər
indefinite kökələmməzdim kökələmməzdin kökələmməzdi kökələmməzdik kökələmməzdiniz kökələmməzdilər
conditional present kökələmməsəm kökələmməsən kökələmməsə kökələmməsək kökələmməsəniz kökələmməsələr
past kökələmməsəydim kökələmməsəydin kökələmməsəydi kökələmməsəydik kökələmməsəydiniz kökələmməsəydilər
subjunctive kökələmməyəm kökələmməyəsən kökələmməyə kökələmməyək kökələmməyəsiniz kökələmməyələr
imperative kökələmməyim kökələmmə kökələmməsin kökələmməyək kökələmməyin kökələmməsinlər

* dated or highly formal

Derived terms

  • kökəltmək (“to make put on weight”)

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.