känn

See also: kann and kænn

Swedish

Etymology

Deverbal from känna (to feel).

Pronunciation

  • Rhymes: -ɛnː

Noun

känn

  1. hunch, intuition, "feel"

Usage notes

Chiefly appears in på känn and ha på känn.

Verb

känn

  1. imperative of känna

References

Anagrams