jir

See also: jîr

Baure

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key): /hir/

Noun

jir

  1. man

Lolopo

Etymology

From Chinese (MC tsjenH).

Pronunciation

  • IPA(key): [tʃʲɛ²¹]

Noun

jir

  1. (Yao'an) arrow

Romagnol

Adverb

jir (Rimini)

  1. yesterday

Romanian

Etymology

Borrowed from Bulgarian жир (žir) or Serbo-Croatian žir, from Proto-Slavic *žirъ.

Pronunciation

  • IPA(key): /ʒir/

Noun

jir n (uncountable)

  1. beech nut

Declension

singular only indefinite definite
nominative-accusative jir jirul
genitive-dative jir jirului
vocative jirule

Somali

Noun

jir m (plural jirar)

  1. Southern dialect form of jidh.

Etymology

From earlier *giré, probably from Proto-Cushitic *gir- (fire), from Proto-Afroasiatic *gir- (fire). Cognate with Aweer shir, Rendille jiro (life), Jiiddu yeri,Baiso gir, Oromo jiraachuu, Konso kira (life), and possibly Afar gira (fire), Burji jiira (fire), Hadiyya giira (fire), Kambaata gira (fire), Sidamo gira (fire).

Verb

jir

  1. (transitive) to exist
Inflection
Conjugation of jir
Infinitive jiri
present participle jirid
simple independent
present past future past
singular
1st jiraa jiray jiri doonaa jiray
2nd jirtaa jirtay jiri doontaa jirtay
3rd jiraa jiray jiri doonaa jir
jirtaa jirtay jiri doontaa jirtay
plural
1st jirnaa jirnay jiri doonnaa jirnay
2nd jirtaan jirteen jiri doontaan jirte
3rd jiraan jireen jiri doonaan jire