jasniś
Lower Sorbian
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *ěsniti.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈjasnʲiɕ]
Verb
jasniś pf or impf
- to clear
Conjugation
- Perfective
Conjugation of jasniś (perfective)
| Present | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| 1st person | jasniju jasnijom |
jasnijomej | jasnijomy |
| 2nd person | jasnijoš | jasnijotej | jasnijośo |
| 3rd person | jasnijo | jasnijotej | jasniju |
| Preterite | Singular | Dual | Plural |
| 1st person | jasnich | jasnichmej | jasnichmy |
| 2nd person | jasni | jasništej | jasnišćo |
| 3rd person | jasni | jasništej | jasnichu |
| Imperative | Singular | Dual | Plural |
| 2nd person | jasń | jasńtej | jasńśo |
- Participles
- Present: —
- Past active (“ł-form”): jasnił
- Past passive: jasnjony
- Infinitive
- jasniś
- Supine
- jasnit
- Verbal noun
- jasnjenje
- Imperfective
Conjugation of jasniś (imperfective)
| Present | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| 1st person | jasnim | jasnimej | jasnimy |
| 2nd person | jasniš | jasnitej | jasniśo |
| 3rd person | jasni | jasnitej | jasnje |
| Preterite | Singular | Dual | Plural |
| 1st person | jasnjach | jasnjachmej | jasnjachmy |
| 2nd person | jasnjašo | jasnjaštej | jasnjašćo |
| 3rd person | jasnjašo | jasnjaštej | jasnjachu |
| Imperative | Singular | Dual | Plural |
| 2nd person | jasń | jasńtej | jasńśo |
- Participles
- Present: jasnjecy
- Past active (“ł-form”): jasnił
- Past passive: jasnjony
- Infinitive
- jasniś
- Supine
- jasnit
- Verbal noun
- jasnjenje
Further reading
- Muka, Arnošt (1921, 1928), “jasniś”, in Słownik dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow (in German), St. Petersburg, Prague: ОРЯС РАН, ČAVU; Reprinted Bautzen: Domowina-Verlag, 2008
- Starosta, Manfred (1999), “jasniś”, in Dolnoserbsko-nimski słownik / Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch (in German), Bautzen: Domowina-Verlag