izomorfă
Romanian
Etymology
Borrowed from French isomorphe.
Noun
izomorfă f (plural izomorfă)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | izomorfă | izomorfa | izomorfe | izomorfele | |
| genitive-dative | izomorfe | izomorfei | izomorfe | izomorfelor | |
| vocative | izomorfă, izomorfo | izomorfelor | |||