Turkish
Etymology
By surface analysis, iste- (“to want; to desire”) + -m. Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /isˈtem/, [-æm]
- Hyphenation: is‧tem
Noun
istem (definite accusative istemi, plural istemler)
- wish; desire [from 1942]
Declension
Declension of istem
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
istem
|
istemler
|
| definite accusative
|
istemi
|
istemleri
|
| dative
|
isteme
|
istemlere
|
| locative
|
istemde
|
istemlerde
|
| ablative
|
istemden
|
istemlerden
|
| genitive
|
istemin
|
istemlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemim
|
istemlerim
|
| 2nd singular
|
istemin
|
istemlerin
|
| 3rd singular
|
istemi
|
istemleri
|
| 1st plural
|
istemimiz
|
istemlerimiz
|
| 2nd plural
|
isteminiz
|
istemleriniz
|
| 3rd plural
|
istemleri
|
istemleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemimi
|
istemlerimi
|
| 2nd singular
|
istemini
|
istemlerini
|
| 3rd singular
|
istemini
|
istemlerini
|
| 1st plural
|
istemimizi
|
istemlerimizi
|
| 2nd plural
|
isteminizi
|
istemlerinizi
|
| 3rd plural
|
istemlerini
|
istemlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemime
|
istemlerime
|
| 2nd singular
|
istemine
|
istemlerine
|
| 3rd singular
|
istemine
|
istemlerine
|
| 1st plural
|
istemimize
|
istemlerimize
|
| 2nd plural
|
isteminize
|
istemlerinize
|
| 3rd plural
|
istemlerine
|
istemlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemimde
|
istemlerimde
|
| 2nd singular
|
isteminde
|
istemlerinde
|
| 3rd singular
|
isteminde
|
istemlerinde
|
| 1st plural
|
istemimizde
|
istemlerimizde
|
| 2nd plural
|
isteminizde
|
istemlerinizde
|
| 3rd plural
|
istemlerinde
|
istemlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemimden
|
istemlerimden
|
| 2nd singular
|
isteminden
|
istemlerinden
|
| 3rd singular
|
isteminden
|
istemlerinden
|
| 1st plural
|
istemimizden
|
istemlerimizden
|
| 2nd plural
|
isteminizden
|
istemlerinizden
|
| 3rd plural
|
istemlerinden
|
istemlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemimin
|
istemlerimin
|
| 2nd singular
|
isteminin
|
istemlerinin
|
| 3rd singular
|
isteminin
|
istemlerinin
|
| 1st plural
|
istemimizin
|
istemlerimizin
|
| 2nd plural
|
isteminizin
|
istemlerinizin
|
| 3rd plural
|
istemlerinin
|
istemlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istemim
|
istemlerim
|
| 2nd singular
|
istemsin
|
istemlersin
|
| 3rd singular
|
istem
istemdir
|
istemler
istemlerdir
|
| 1st plural
|
istemiz
|
istemleriz
|
| 2nd plural
|
istemsiniz
|
istemlersiniz
|
| 3rd plural
|
istemler
|
istemlerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “istem”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Nişanyan, Sevan (2002–), “istem”, in Nişanyan Sözlük
- Ayverdi, İlhan (2010), “istem”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı