Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish اسكله (iskele), from Italian scala.
Pronunciation
Noun
iskele (definite accusative iskeleyi, plural iskeleler)
- wharf, pier, quay, dock, jetty, any artificial landing place for ships on a shore or bank
- Synonym: rıhtım
- (nautical) gangway, an articulating bridge or ramp, such as from land to a dock or ship
- Synonym: asma merdiven
- (nautical) larboard, port, the left side of a ship, looking from the stern forward to the bow
- scaffold, scaffolding, staging, a structure made of wood or tubes on which workers stand
Declension
Declension of iskele
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
iskele
|
iskeleler
|
| definite accusative
|
iskeleyi
|
iskeleleri
|
| dative
|
iskeleye
|
iskelelere
|
| locative
|
iskelede
|
iskelelerde
|
| ablative
|
iskeleden
|
iskelelerden
|
| genitive
|
iskelenin
|
iskelelerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
iskelem
|
iskelelerim
|
| 2nd singular
|
iskelen
|
iskelelerin
|
| 3rd singular
|
iskelesi
|
iskeleleri
|
| 1st plural
|
iskelemiz
|
iskelelerimiz
|
| 2nd plural
|
iskeleniz
|
iskeleleriniz
|
| 3rd plural
|
iskeleleri
|
iskeleleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
iskelemi
|
iskelelerimi
|
| 2nd singular
|
iskeleni
|
iskelelerini
|
| 3rd singular
|
iskelesini
|
iskelelerini
|
| 1st plural
|
iskelemizi
|
iskelelerimizi
|
| 2nd plural
|
iskelenizi
|
iskelelerinizi
|
| 3rd plural
|
iskelelerini
|
iskelelerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
iskeleme
|
iskelelerime
|
| 2nd singular
|
iskelene
|
iskelelerine
|
| 3rd singular
|
iskelesine
|
iskelelerine
|
| 1st plural
|
iskelemize
|
iskelelerimize
|
| 2nd plural
|
iskelenize
|
iskelelerinize
|
| 3rd plural
|
iskelelerine
|
iskelelerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
iskelemde
|
iskelelerimde
|
| 2nd singular
|
iskelende
|
iskelelerinde
|
| 3rd singular
|
iskelesinde
|
iskelelerinde
|
| 1st plural
|
iskelemizde
|
iskelelerimizde
|
| 2nd plural
|
iskelenizde
|
iskelelerinizde
|
| 3rd plural
|
iskelelerinde
|
iskelelerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
iskelemden
|
iskelelerimden
|
| 2nd singular
|
iskelenden
|
iskelelerinden
|
| 3rd singular
|
iskelesinden
|
iskelelerinden
|
| 1st plural
|
iskelemizden
|
iskelelerimizden
|
| 2nd plural
|
iskelenizden
|
iskelelerinizden
|
| 3rd plural
|
iskelelerinden
|
iskelelerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
iskelemin
|
iskelelerimin
|
| 2nd singular
|
iskelenin
|
iskelelerinin
|
| 3rd singular
|
iskelesinin
|
iskelelerinin
|
| 1st plural
|
iskelemizin
|
iskelelerimizin
|
| 2nd plural
|
iskelenizin
|
iskelelerinizin
|
| 3rd plural
|
iskelelerinin
|
iskelelerinin
|
|
Derived terms
Further reading
- “iskele”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “iskele”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “iskele”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 2, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2218
- Nişanyan, Sevan (2002–), “iskele”, in Nişanyan Sözlük