Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish ارثیت (irsiyet). By surface analysis, irs + -iyet.
Pronunciation
- IPA(key): /iɾ.siˈjet/
- Hyphenation: ir‧si‧yet
Noun
irsiyet (definite accusative irsiyeti, uncountable)
- (obsolete) synonym of kalıtım
Declension
Declension of irsiyet
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
irsiyet
|
irsiyetler
|
| definite accusative
|
irsiyeti
|
irsiyetleri
|
| dative
|
irsiyete
|
irsiyetlere
|
| locative
|
irsiyette
|
irsiyetlerde
|
| ablative
|
irsiyetten
|
irsiyetlerden
|
| genitive
|
irsiyetin
|
irsiyetlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetim
|
irsiyetlerim
|
| 2nd singular
|
irsiyetin
|
irsiyetlerin
|
| 3rd singular
|
irsiyeti
|
irsiyetleri
|
| 1st plural
|
irsiyetimiz
|
irsiyetlerimiz
|
| 2nd plural
|
irsiyetiniz
|
irsiyetleriniz
|
| 3rd plural
|
irsiyetleri
|
irsiyetleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetimi
|
irsiyetlerimi
|
| 2nd singular
|
irsiyetini
|
irsiyetlerini
|
| 3rd singular
|
irsiyetini
|
irsiyetlerini
|
| 1st plural
|
irsiyetimizi
|
irsiyetlerimizi
|
| 2nd plural
|
irsiyetinizi
|
irsiyetlerinizi
|
| 3rd plural
|
irsiyetlerini
|
irsiyetlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetime
|
irsiyetlerime
|
| 2nd singular
|
irsiyetine
|
irsiyetlerine
|
| 3rd singular
|
irsiyetine
|
irsiyetlerine
|
| 1st plural
|
irsiyetimize
|
irsiyetlerimize
|
| 2nd plural
|
irsiyetinize
|
irsiyetlerinize
|
| 3rd plural
|
irsiyetlerine
|
irsiyetlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetimde
|
irsiyetlerimde
|
| 2nd singular
|
irsiyetinde
|
irsiyetlerinde
|
| 3rd singular
|
irsiyetinde
|
irsiyetlerinde
|
| 1st plural
|
irsiyetimizde
|
irsiyetlerimizde
|
| 2nd plural
|
irsiyetinizde
|
irsiyetlerinizde
|
| 3rd plural
|
irsiyetlerinde
|
irsiyetlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetimden
|
irsiyetlerimden
|
| 2nd singular
|
irsiyetinden
|
irsiyetlerinden
|
| 3rd singular
|
irsiyetinden
|
irsiyetlerinden
|
| 1st plural
|
irsiyetimizden
|
irsiyetlerimizden
|
| 2nd plural
|
irsiyetinizden
|
irsiyetlerinizden
|
| 3rd plural
|
irsiyetlerinden
|
irsiyetlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetimin
|
irsiyetlerimin
|
| 2nd singular
|
irsiyetinin
|
irsiyetlerinin
|
| 3rd singular
|
irsiyetinin
|
irsiyetlerinin
|
| 1st plural
|
irsiyetimizin
|
irsiyetlerimizin
|
| 2nd plural
|
irsiyetinizin
|
irsiyetlerinizin
|
| 3rd plural
|
irsiyetlerinin
|
irsiyetlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
irsiyetim
|
irsiyetlerim
|
| 2nd singular
|
irsiyetsin
|
irsiyetlersin
|
| 3rd singular
|
irsiyet
irsiyettir
|
irsiyetler
irsiyetlerdir
|
| 1st plural
|
irsiyetiz
|
irsiyetleriz
|
| 2nd plural
|
irsiyetsiniz
|
irsiyetlersiniz
|
| 3rd plural
|
irsiyetler
|
irsiyetlerdir
|
|
Further reading