irrationabilis
Latin
Alternative forms
Etymology
From in- + ratiōnābilis.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɪr.ra.ti.oːˈnaː.bɪ.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ir.rat.t͡si.oˈnaː.bi.lis]
Adjective
irratiōnābilis (neuter irratiōnābile); third-declension two-termination adjective
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | irratiōnābilis | irratiōnābile | irratiōnābilēs | irratiōnābilia | |
| genitive | irratiōnābilis | irratiōnābilium | |||
| dative | irratiōnābilī | irratiōnābilibus | |||
| accusative | irratiōnābilem | irratiōnābile | irratiōnābilīs irratiōnābilēs |
irratiōnābilia | |
| ablative | irratiōnābilī | irratiōnābilibus | |||
| vocative | irratiōnābilis | irratiōnābile | irratiōnābilēs | irratiōnābilia | |
References
- “irrationabilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “irrationabilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- irrationabilis in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016