irbaron
Old Dutch
Etymology
Verb
irbaron
- to expose
Inflection
Conjugation of irbaron (weak class 2)
| infinitive | irbaron | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | irbaro, irbaron | irbaroda |
| 2nd person singular | irbaros | irbarodos |
| 3rd person singular | irbarot | irbaroda |
| 1st person plural | irbaron | irbarodon |
| 2nd person plural | irbarot | irbarodot |
| 3rd person plural | irbaront | irbarodon |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | irbare | irbarodi |
| 2nd person singular | irbaris | irbarodis |
| 3rd person singular | irbare | irbarodi |
| 1st person plural | irbarin | irbarodin |
| 2nd person plural | irbarit | irbarodit |
| 3rd person plural | irbarin | irbarodin |
| imperative | present | |
| singular | irbaro | |
| plural | irbarot | |
| participle | present | past |
| irbarondi | irbarot | |
References
- “irbaron”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012