iomáin

See also: iomain

Irish

Etymology

From Old Irish immáin.

Pronunciation

Noun

iomáin f (genitive singular iomána)

  1. (literary) driving, drove
  2. hurling (Irish game of Celtic origin)
    Synonyms: iomáint, iománaíocht

Declension

Declension of iomáin (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative iomáin
vocative a iomáin
genitive iomána
dative iomáin
forms with the definite article
singular
nominative an iomáin
genitive na hiomána
dative leis an iomáin
don iomáin

Derived terms

  • iomáin gheata (cricket)
  • iomáin liathróide (ball-playing, hurling)

Verb

iomáin (present analytic iomáineann, future analytic iomáinfidh, verbal noun iomáint, past participle iomáinte)

  1. (intransitive) hurl, play hurling

Conjugation

Conjugation of iomáin (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present iomáinim iomáineann tú;
iomáinir
iomáineann sé, sí iomáinimid; iomáineann muid iomáineann sibh iomáineann siad;
iomáinid
a iomáineann; a iomáineas iomáintear
past d'iomáin mé; d'iomáineas /
iomáin; iomáineas
d'iomáin tú; d'iomáinis /
iomáin; iomáinis
d'iomáin sé, sí /
iomáin sé, sí
d'iomáineamar; d'iomáin muid /
iomáineamar; iomáin muid
d'iomáin sibh; d'iomáineabhair /
iomáin sibh; iomáineabhair
d'iomáin siad; d'iomáineadar /
iomáin siad; iomáineadar
a d'iomáin iomáineadh;
hiomáineadh
past habitual d'iomáininn /
iomáininn
d'iomáinteá /
iomáinteá
d'iomáineadh sé, sí /
iomáineadh sé, sí
d'iomáinimis; d'iomáineadh muid /
iomáineadh muid
d'iomáineadh sibh /
iomáineadh sibh
d'iomáinidís; d'iomáineadh siad /
iomáinidís; iomáineadh siad
a d'iomáineadh d'iomáintí /
iomáintí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future iomáinfidh mé;
iomáinfead
iomáinfidh tú;
iomáinfir
iomáinfidh sé, sí iomáinfimid;
iomáinfidh muid
iomáinfidh sibh iomáinfidh siad;
iomáinfid
a iomáinfidh; a iomáinfeas iomáinfear
conditional d'iomáinfinn /
iomáinfinn
d'iomáinfeá /
iomáinfeá
d'iomáinfeadh sé, sí /
iomáinfeadh sé, sí
d'iomáinfimis; d'iomáinfeadh muid /
iomáinfimis; iomáinfeadh muid
d'iomáinfeadh sibh /
iomáinfeadh sibh
d'iomáinfidís; d'iomáinfeadh siad /
iomáinfidís; iomáinfeadh siad
a d'iomáinfeadh d'iomáinfí /
iomáinfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-iomáine mé;
go n-iomáinead
go n-iomáine tú;
go n-iomáinir
go n-iomáine sé, sí go n-iomáinimid;
go n-iomáine muid
go n-iomáine sibh go n-iomáine siad;
go n-iomáinid
go n-iomáintear
past n-iomáininn n-iomáinteá n-iomáineadh sé, sí n-iomáinimis;
n-iomáineadh muid
n-iomáineadh sibh n-iomáinidís;
n-iomáineadh siad
n-iomáintí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
iomáinim iomáin iomáineadh sé, sí iomáinimis iomáinigí;
iomáinidh
iomáinidís iomáintear
past participle iomáinte
verbal noun iomáint

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of iomáin
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
iomáin n-iomáin hiomáin not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 222

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “iomáin; iomáinim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 602; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “iomáin”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN