intuitus

Latin

Etymology 1

Perfect active participle of intueor.

Participle

intuitus (feminine intuita, neuter intuitum); first/second-declension participle

  1. having looked upon, looked closely at, gazed at
  2. having regarded, observed, contemplated, considered, given attention to
  3. having regarded with admiration, admired, wondered at
  4. having kept an eye on
  5. having examined visually, inspected
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative intuitus intuita intuitum intuitī intuitae intuita
genitive intuitī intuitae intuitī intuitōrum intuitārum intuitōrum
dative intuitō intuitae intuitō intuitīs
accusative intuitum intuitam intuitum intuitōs intuitās intuita
ablative intuitō intuitā intuitō intuitīs
vocative intuite intuita intuitum intuitī intuitae intuita

Etymology 2

From intuor +‎ -tus (forming action nouns).

Noun

intuitus m (genitive intuitūs); fourth declension

  1. look, view (action)
  2. (transferred, only in ablative singular): respect, consideration
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative intuitus intuitūs
genitive intuitūs intuituum
dative intuituī intuitibus
accusative intuitum intuitūs
ablative intuitū intuitibus
vocative intuitus intuitūs
Descendants
  • Portuguese: intuito

References