insulsus

Latin

Etymology

From in- (not) +‎ salsus (salted, witty).

Pronunciation

Adjective

īnsulsus (feminine īnsulsa, neuter īnsulsum, comparative insulsior, adverb īnsulsē); first/second-declension adjective

  1. unsalted, flavorless
    Synonyms: īnsipidus, iners
  2. (figuratively) deprived of wit, not clever, dull, stupid, absurd
    Synonyms: fatuus, stupidus, stultus, brūtus, āmēns, īnsipiēns, stolidus
    Antonyms: callidus, prūdēns, sapiēns, sollers
  3. (figuratively, of a thing) bungling, awkward
    Synonym: fatuus

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative īnsulsus īnsulsa īnsulsum īnsulsī īnsulsae īnsulsa
genitive īnsulsī īnsulsae īnsulsī īnsulsōrum īnsulsārum īnsulsōrum
dative īnsulsō īnsulsae īnsulsō īnsulsīs
accusative īnsulsum īnsulsam īnsulsum īnsulsōs īnsulsās īnsulsa
ablative īnsulsō īnsulsā īnsulsō īnsulsīs
vocative īnsulse īnsulsa īnsulsum īnsulsī īnsulsae īnsulsa

Derived terms

Descendants

  • Ibero-Romance:
    • Portuguese: insosso
    • Spanish: soso

Borrowings:

References

  • insulsus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • insulsus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • insulsus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.