inscriptio

Latin

Etymology

    From inscrībō +‎ -tiō.

    Noun

    īnscrīptiō f (genitive īnscrīptiōnis); third declension

    1. inscription, title

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative īnscrīptiō īnscrīptiōnēs
    genitive īnscrīptiōnis īnscrīptiōnum
    dative īnscrīptiōnī īnscrīptiōnibus
    accusative īnscrīptiōnem īnscrīptiōnēs
    ablative īnscrīptiōne īnscrīptiōnibus
    vocative īnscrīptiō īnscrīptiōnēs

    Descendants

    • Catalan: inscripció
    • Corsican: inscrizzione, iscrizzione, scrizzione
    • English: inscription
    • French: inscription
    • Friulian: iscrizion
    • Galician: inscrición
    • Italian: iscrizione
    • Occitan: inscripcion
    • Polish: inskrypcja
    • Portuguese: inscrição
    • Romanian: inscripție
    • Spanish: inscripción

    References

    • inscriptio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • inscriptio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • inscriptio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • the title of a book: index, inscriptio libri