indolesco
Latin
Etymology
From in- + dolēscō or in- + doleō + -sco.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɪn.dɔˈɫeːs.koː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [in.doˈlɛs.ko]
Verb
indolēscō (present infinitive indolēscere, perfect active indoluī); third conjugation, no supine stem
Conjugation
Conjugation of indolēscō (third conjugation, no supine stem)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | indolēscō | indolēscis | indolēscit | indolēscimus | indolēscitis | indolēscunt | ||||||
| imperfect | indolēscēbam | indolēscēbās | indolēscēbat | indolēscēbāmus | indolēscēbātis | indolēscēbant | |||||||
| future | indolēscam | indolēscēs | indolēscet | indolēscēmus | indolēscētis | indolēscent | |||||||
| perfect | indoluī | indoluistī | indoluit | indoluimus | indoluistis | indoluērunt, indoluēre | |||||||
| pluperfect | indolueram | indoluerās | indoluerat | indoluerāmus | indoluerātis | indoluerant | |||||||
| future perfect | indoluerō | indolueris | indoluerit | indoluerimus | indolueritis | indoluerint | |||||||
| passive | present | indolēscor | indolēsceris, indolēscere |
indolēscitur | indolēscimur | indolēsciminī | indolēscuntur | ||||||
| imperfect | indolēscēbar | indolēscēbāris, indolēscēbāre |
indolēscēbātur | indolēscēbāmur | indolēscēbāminī | indolēscēbantur | |||||||
| future | indolēscar | indolēscēris, indolēscēre |
indolēscētur | indolēscēmur | indolēscēminī | indolēscentur | |||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | indolēscam | indolēscās | indolēscat | indolēscāmus | indolēscātis | indolēscant | ||||||
| imperfect | indolēscerem | indolēscerēs | indolēsceret | indolēscerēmus | indolēscerētis | indolēscerent | |||||||
| perfect | indoluerim | indoluerīs | indoluerit | indoluerīmus | indoluerītis | indoluerint | |||||||
| pluperfect | indoluissem | indoluissēs | indoluisset | indoluissēmus | indoluissētis | indoluissent | |||||||
| passive | present | indolēscar | indolēscāris, indolēscāre |
indolēscātur | indolēscāmur | indolēscāminī | indolēscantur | ||||||
| imperfect | indolēscerer | indolēscerēris, indolēscerēre |
indolēscerētur | indolēscerēmur | indolēscerēminī | indolēscerentur | |||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | indolēsce | — | — | indolēscite | — | ||||||
| future | — | indolēscitō | indolēscitō | — | indolēscitōte | indolēscuntō | |||||||
| passive | present | — | indolēscere | — | — | indolēsciminī | — | ||||||
| future | — | indolēscitor | indolēscitor | — | — | indolēscuntor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | indolēscere | indolēscī | indolēscēns | — | |||||||||
| future | — | — | — | indolēscendus, indolēscundus | |||||||||
| perfect | indoluisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| indolēscendī | indolēscendō | indolēscendum | indolēscendō | — | — | ||||||||
References
- “indolesco”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “indolesco”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “indolesco”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.