independentia

• (Classical Latin) IPA^(key): [ɪn.deː.pɛnˈdeːn.ti.a]
• (modern Italianate Ecclesiastical) IPA^(key): [in.de.penˈdɛn.t͡si.a]

From indēpendēns +‎ -ia.

indēpendēntia f (genitive indēpendēntiae); first declension

1. independence
   • 1497, Marsilius Ficinus, De mysteriis Aegyptiorum, Chaldaeorum, Assyriorum, Venetia:

     Quia videmus homines subiecta curare conversione quadam ad opera et distractione ad diversa, et distrahi a seipsis, et laborare, ideo similiter suspicamur providere deos. qui contra, quatenus ad se convertuntur, unamque sui formam, quae est inferiorum causa, eatenus agunt, movent regunt omnia, non distracti per diversa, sed ab uno principio nutuque simplici vibrantes cuncta, sussessione quaedam independentia, neque ipsi ad subiecta flectuntur.

     (please add an English translation of this quotation)

   • 1872, In luctuosissimis:

     Quin immo Guberniorum omnium maximi interest, sive catholicam, sive alienam profiteantur religionem, ut ingenti catholicae familiae pacem quietemque restituant, utque veracem Nostram independentiam propugnent.

     (please add an English translation of this quotation)

First-declension noun.

indēpendentia

1. nominative/accusative/vocative neuter plural of indēpendēns