impietate
Latin
Noun
impietāte
- ablative singular of impietās
Romanian
Etymology
Borrowed from French impiété. Equivalent to in- + pietate.
Noun
impietate f (plural impietăți)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | impietate | impietatea | impietati | impietatile | |
| genitive-dative | impietati | impietatii | impietati | impietatilor | |
| vocative | impietate, impietateo | impietatilor | |||