impaenitendus

Latin

Alternative forms

  • inpaenitendus

Pronunciation

Adjective

impaenitendus (feminine impaenitenda, neuter impaenitendum); first/second-declension adjective

  1. not to be repented of

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative impaenitendus impaenitenda impaenitendum impaenitendī impaenitendae impaenitenda
genitive impaenitendī impaenitendae impaenitendī impaenitendōrum impaenitendārum impaenitendōrum
dative impaenitendō impaenitendae impaenitendō impaenitendīs
accusative impaenitendum impaenitendam impaenitendum impaenitendōs impaenitendās impaenitenda
ablative impaenitendō impaenitendā impaenitendō impaenitendīs
vocative impaenitende impaenitenda impaenitendum impaenitendī impaenitendae impaenitenda

References