imir

Irish

Etymology

From Middle Irish imrid (carry around), from Old Irish imm·beir.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɪmʲəɾʲ/

Verb

imir (present analytic imríonn, future analytic imreoidh, verbal noun imirt, past participle imeartha)

  1. to play
  2. to cheat (at games) [with ar ‘at’]
  3. to inflict
    imir díoltas arto take vengeance on, avenge oneself on

Conjugation

Conjugation of imir (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present imrím imríonn tú;
imrír
imríonn sé, sí imrímid;
imríonn muid
imríonn sibh imríonn siad;
imríd
a imríonn; a imríos imrítear
past d'imir mé; d'imríos /
imir; imríos
d'imir tú; d'imrís /
imir; imrís
d'imir sé, sí /
imir sé, sí
d'imríomar; d'imir muid /
imríomar; imir muid
d'imir sibh; d'imríobhair /
imir sibh; imríobhair
d'imir siad; d'imríodar /
imir siad; imríodar
a d'imir imríodh;
himríodh
past habitual d'imrínn /
imrínn
d'imríteá /
imríteá
d'imríodh sé, sí /
imríodh sé, sí
d'imrímis; d'imríodh muid /
imrímis; imríodh muid
d'imríodh sibh /
imríodh sibh
d'imrídís; d'imríodh /
imrídís; imríodh siad
a d'imríodh d'imrítí /
imrítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future imreoidh mé;
imreod;
imreochaidh
imreoidh tú;
imreoir;
imreochaidh
imreoidh sé, sí;
imreochaidh sé, sí
imreoimid;
imreoidh muid;
imreochaimid;
imreochaidh muid
imreoidh sibh;
imreochaidh sibh
imreoidh siad;
imreoid;
imreochaidh siad
a imreoidh; a imreos; a imreochaidh; a imreochas imreofar; imreochar
conditional d'imreoinn; d'imreochainn /
imreoinn; imreochainn
d'imreofá; d'imreochthá /
imreofá; imreochthá
d'imreodh sé, sí; d'imreochadh sé, sí /
imreodh sé, sí; imreochadh sé, sí
d'imreoimis; d'imreodh muid; d'imreochaimis; d'imreochadh muid /
imreoimis; imreodh muid; imreochaimis; imreochadh muid
d'imreodh sibh; d'imreochadh sibh /
imreodh sibh; imreochadh sibh
d'imreoidís; d'imreodh siad; d'imreochaidís; d'imreochadh siad /
imreoidís; imreodh siad; imreochaidís; imreochadh siad
a d'imreodh; a d'imreochadh d'imreofaí; d'imreochthaí /
imreofaí; imreochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-imrí mé;
go n-imríod
go n-imrí tú;
go n-imrír
go n-imrí sé, sí go n-imrímid;
go n-imrí muid
go n-imrí sibh go n-imrí siad;
go n-imríd
go n-imrítear
past n-imrínn n-imríteá n-imríodh sé, sí n-imrímis;
n-imríodh muid
n-imríodh sibh n-imrídís;
n-imríodh siad
n-imrítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
imrím imir imríodh sé, sí imrímis imrígí;
imrídh
imrídís imrítear
past participle imeartha
verbal noun imirt

archaic or dialect form
dependent form

In the older literary language, the future and conditional were built on the stem imeor-, for example:

  • future analytic: imeoraidh
  • 1st person future: imeorad
  • conditional analytic: d’imeoradh
  • 1st person conditional: d’imeorainn

Synonyms

Derived terms

Mutation

Mutated forms of imir
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
imir n-imir himir not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading