imbrex

English

Etymology

From Latin imbrex.

Noun

imbrex (plural imbrices)

  1. (archaeology) A roof tile common in Ancient Greek and Roman architecture, used in an overlapping formation with the tegula.

Further reading

Latin

Etymology

From imber. (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

Noun

imbrex f or m (genitive imbricis); third declension

  1. (architecture, roofing, chiefly in the plural) imbrex, pantile: a curved roof tile used in an overlapping formation with the larger, heavier and flat tegula
    Coordinate term: tēgula
    • c. 206 BCE, Plautus, Miles Gloriosus 2.6.21–24:
      At ita me di deaeque omnis ament,
      nisi mihi supplicium virgeum de te datur
      longum diutinumque, a mane ad vesperum,
      quod meas confregisti imbricis et tegulas, []
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 200 BCE, Plautus, Mostellaria 1.2.25–26:
      atque illud saepe fit: tempestas venit,
      confringit tegulas imbricesque:
      (please add an English translation of this quotation)
    • 77 CE – 79 CE, Pliny the Elder, Naturalis Historia 35.152:
      Butadis inventum est rubricam addere aut ex rubra creta fingere, primusque personas tegularum extremis imbricibus inposuit, quae inter initia prostypa vocavit; [] .
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 37 BCE – 30 BCE, Virgil, Georgics 4.295–298:
      Exiguus primum atque ipsos contractus in usus
      eligitur locus; hunc angustique imbrice tecti
      parietibusque premunt artis et quattuor addunt,
      quattuor a ventis obliqua luce fenestras.
      (please add an English translation of this quotation)
  2. (transferred senses), of things shaped like a pantile:
    1. a gutter, a trough for watering beasts
      Synonyms: canālis, alveus
      • 234 BCE – 149 BCE, Cato the Elder, De Agri Cultura 21.3:
        Cupa qua fini in modiolos erit, utrimque secus imbricibus ferreis quattuor de suo sibi utrimque secus facito qui figas. Imbrices medias clavulis figito. Supra imbrices extrinsecus cupam pertundito, qua clavus eat, qui orbem cludat.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 4 CEc. 70 CE, Columella, De Re Rustica 9.13.6:
        Nonnulli rorem marinum aqua mulsea decoctum, cum gelaverit, imbricibus infusum praebent libandum.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 77 CE – 79 CE, Pliny the Elder, Naturalis Historia 17.25.114:
        Quod si longius adferantur pomorum calami, rapo infixos optime custodire sucum arbitrantur, servari inter duos imbrices iuxta rivos vel piscinas utrimque terra obstructos, vitium vero in scrobibus siccis stramento opertos ac deinde terra obrutos, ut cacumine exstent.
        (please add an English translation of this quotation)

Declension

Third-declension noun.

singular plural
nominative imbrex imbricēs
genitive imbricis imbricum
dative imbricī imbricibus
accusative imbricem imbricēs
ablative imbrice imbricibus
vocative imbrex imbricēs

Derived terms

Descendants

  • English: imbrex (learned)
  • French: imbrex (learned)
  • Italian: embrice

References

  • imbrex”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • imbrex”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • imbrex”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.