illimitatus
Latin
Etymology
From in- (“not”) + līmitātus (“limited”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɪl.liː.mɪˈtaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [il.li.miˈtaː.tus]
Adjective
illīmitātus (feminine illīmitāta, neuter illīmitātum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | illīmitātus | illīmitāta | illīmitātum | illīmitātī | illīmitātae | illīmitāta | |
| genitive | illīmitātī | illīmitātae | illīmitātī | illīmitātōrum | illīmitātārum | illīmitātōrum | |
| dative | illīmitātō | illīmitātae | illīmitātō | illīmitātīs | |||
| accusative | illīmitātum | illīmitātam | illīmitātum | illīmitātōs | illīmitātās | illīmitāta | |
| ablative | illīmitātō | illīmitātā | illīmitātō | illīmitātīs | |||
| vocative | illīmitāte | illīmitāta | illīmitātum | illīmitātī | illīmitātae | illīmitāta | |
Descendants
- Catalan: il·limitat
- French: illimité
- Galician: ilimitado
- Italian: illimitato
- Portuguese: ilimitado
- Spanish: ilimitado