English
Etymology
From Arabic إِحْرَام (ʔiḥrām, “prohibition”).
Noun
ihram (countable and uncountable, plural ihrams)
- (Islam) The state of ritual purity and dedication of a Muslim hajj pilgrim to Mecca.
- (Islam) The clothing worn on such a pilgrimage; one length of cotton cloth around the loins and another thrown over the left shoulder.
Anagrams
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish احرام (ihram), from Arabic إِحْرَام (ʔiḥrām).
Pronunciation
- IPA(key): /ihˈɾam/, (definite accusative) /ih.ɾaːˈmɯ/
- Hyphenation: ih‧ram
Noun
ihram (definite accusative ihramı, plural ihramlar)
- (Islam) The state of ritual purity and dedication of a Muslim hajj pilgrim to Mecca.
- (Islam) The clothing worn on such a pilgrimage; one length of cotton cloth around the loins and another thrown over the left shoulder.
Declension
Declension of ihram
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
ihram
|
ihramlar
|
| definite accusative
|
ihramı
|
ihramları
|
| dative
|
ihrama
|
ihramlara
|
| locative
|
ihramda
|
ihramlarda
|
| ablative
|
ihramdan
|
ihramlardan
|
| genitive
|
ihramın
|
ihramların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ihramım
|
ihramlarım
|
| 2nd singular
|
ihramın
|
ihramların
|
| 3rd singular
|
ihramı
|
ihramları
|
| 1st plural
|
ihramımız
|
ihramlarımız
|
| 2nd plural
|
ihramınız
|
ihramlarınız
|
| 3rd plural
|
ihramları
|
ihramları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ihramımı
|
ihramlarımı
|
| 2nd singular
|
ihramını
|
ihramlarını
|
| 3rd singular
|
ihramını
|
ihramlarını
|
| 1st plural
|
ihramımızı
|
ihramlarımızı
|
| 2nd plural
|
ihramınızı
|
ihramlarınızı
|
| 3rd plural
|
ihramlarını
|
ihramlarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ihramıma
|
ihramlarıma
|
| 2nd singular
|
ihramına
|
ihramlarına
|
| 3rd singular
|
ihramına
|
ihramlarına
|
| 1st plural
|
ihramımıza
|
ihramlarımıza
|
| 2nd plural
|
ihramınıza
|
ihramlarınıza
|
| 3rd plural
|
ihramlarına
|
ihramlarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ihramımda
|
ihramlarımda
|
| 2nd singular
|
ihramında
|
ihramlarında
|
| 3rd singular
|
ihramında
|
ihramlarında
|
| 1st plural
|
ihramımızda
|
ihramlarımızda
|
| 2nd plural
|
ihramınızda
|
ihramlarınızda
|
| 3rd plural
|
ihramlarında
|
ihramlarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ihramımdan
|
ihramlarımdan
|
| 2nd singular
|
ihramından
|
ihramlarından
|
| 3rd singular
|
ihramından
|
ihramlarından
|
| 1st plural
|
ihramımızdan
|
ihramlarımızdan
|
| 2nd plural
|
ihramınızdan
|
ihramlarınızdan
|
| 3rd plural
|
ihramlarından
|
ihramlarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ihramımın
|
ihramlarımın
|
| 2nd singular
|
ihramının
|
ihramlarının
|
| 3rd singular
|
ihramının
|
ihramlarının
|
| 1st plural
|
ihramımızın
|
ihramlarımızın
|
| 2nd plural
|
ihramınızın
|
ihramlarınızın
|
| 3rd plural
|
ihramlarının
|
ihramlarının
|
|
Further reading
- “ihram”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu