ihmalkâr

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اهمالكار (ihmālkâr, negligent, careless). By surface analysis, ihmal +‎ -kâr.

Pronunciation

  • IPA(key): /ih.malˈcaɾ/
  • Hyphenation: ih‧mal‧kar

Adjective

ihmalkâr

  1. (of a person) negligent, neglectful, careless
    Synonyms: savsak, ihmalci

Declension

Predicative forms of ihmalkâr
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) ihmalkârım ihmalkâr mıyım?
sen (you are) ihmalkârsın ihmalkâr mısın?
o (he/she/it is) ihmalkâr / ihmalkârdır ihmalkâr ?
biz (we are) ihmalkârız ihmalkâr mıyız?
siz (you are) ihmalkârsınız ihmalkâr mısınız?
onlar (they are) ihmalkâr(lar) ihmalkâr(lar) ?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) ihmalkârdım ihmalkâr mıydım?
sen (you were) ihmalkârdın ihmalkâr mıydın?
o (he/she/it was) ihmalkârdı ihmalkâr mıydı?
biz (we were) ihmalkârdık ihmalkâr mıydık?
siz (you were) ihmalkârdınız ihmalkâr mıydınız?
onlar (they were) ihmalkârdılar ihmalkâr mıydılar?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) ihmalkârmışım ihmalkâr mıymışım?
sen (you were) ihmalkârmışsın ihmalkâr mıymışsın?
o (he/she/it was) ihmalkârmış ihmalkâr mıymış?
biz (we were) ihmalkârmışız ihmalkâr mıymışız?
siz (you were) ihmalkârmışsınız ihmalkâr mıymışsınız?
onlar (they were) ihmalkârmışlar ihmalkâr mıymışlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) ihmalkârsam ihmalkâr mıysam?
sen (if you) ihmalkârsan ihmalkâr mıysan?
o (if he/she/it) ihmalkârsa ihmalkâr mıysa?
biz (if we) ihmalkârsak ihmalkâr mıysak?
siz (if you) ihmalkârsanız ihmalkâr mıysanız?
onlar (if they) ihmalkârsalar ihmalkâr mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Derived terms

  • ihmalkârlık

Further reading