ignominia

See also: ignomínia

Italian

Etymology

Borrowed from Latin ignominia.

Pronunciation

  • IPA(key): /iɲ.ɲoˈmi.nja/
  • Rhymes: -inja
  • Hyphenation: i‧gno‧mì‧nia

Noun

ignominia f (plural ignominie)

  1. ignominy

Further reading

  • ignominia in Collins Italian-English Dictionary
  • ignominia in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

Latin

Etymology

From in- +‎ nōmen +‎ -ia.

Pronunciation

Noun

ignōminia f (genitive ignōminiae); first declension

  1. dishonour, disgrace, degradation, ignominy, shame
    Synonym: indignitās
    Antonym: dignitās
    • 63 BCE, Cicero, Catiline Orations Oratio in Catilinam Prima in Senatu Habita.14:
      [] ad illā veniō, quae nōn ad prīvātam ignōminiam vitiōrum tuōrum, nōn ad domesticam tuam difficultātem ac turpitūdinem, sed ad summam rem pūblicam atque ad omnium nostrum vītam salūtemque pertinent.
      I come now to those things which pertain not to the private disgrace of your vices, not to your domestic hardship and shame, but to the highest welfare of the state, and to the life and safety of us all.

Declension

First-declension noun.

singular plural
nominative ignōminia ignōminiae
genitive ignōminiae ignōminiārum
dative ignōminiae ignōminiīs
accusative ignōminiam ignōminiās
ablative ignōminiā ignōminiīs
vocative ignōminia ignōminiae

Derived terms

Descendants

  • English: ignominy
  • French: ignominie
  • Italian: ignominia
  • Portuguese: ignomínia
  • Romanian: ignominie
  • Spanish: ignominia

References

  • ignominia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • ignominia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • ignominia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • to inflict an indignity upon, insult a person: aliquem ignominia afficere, notare
    • to inflict an indignity upon, insult a person: alicui ignominiam inurere
    • to chafe under an indignity, repudiate it: ignominiam non ferre
    • to brand a person with infamy: notare aliquem ignominia (Cluent. 43. 119)
  • ignominia”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
  • ignominia”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

Spanish

Etymology

Borrowed from Latin ignominia.

Pronunciation

  • IPA(key): /iɡnoˈminja/ [iɣ̞.noˈmi.nja]
  • Rhymes: -inja
  • Syllabification: ig‧no‧mi‧nia

Noun

ignominia f (plural ignominias)

  1. ignominy

Further reading