ignominia
See also: ignomínia
Italian
Etymology
Borrowed from Latin ignominia.
Pronunciation
- IPA(key): /iɲ.ɲoˈmi.nja/
- Rhymes: -inja
- Hyphenation: i‧gno‧mì‧nia
Noun
ignominia f (plural ignominie)
Related terms
Further reading
- ignominia in Collins Italian-English Dictionary
- ignominia in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɪŋ.noːˈmɪ.ni.a]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [iɲ.ɲoˈmiː.ni.a]
Noun
ignōminia f (genitive ignōminiae); first declension
- dishonour, disgrace, degradation, ignominy, shame
- Synonym: indignitās
- Antonym: dignitās
- 63 BCE, Cicero, Catiline Orations Oratio in Catilinam Prima in Senatu Habita.14:
- […] ad illā veniō, quae nōn ad prīvātam ignōminiam vitiōrum tuōrum, nōn ad domesticam tuam difficultātem ac turpitūdinem, sed ad summam rem pūblicam atque ad omnium nostrum vītam salūtemque pertinent.
- I come now to those things which pertain not to the private disgrace of your vices, not to your domestic hardship and shame, but to the highest welfare of the state, and to the life and safety of us all.
- […] ad illā veniō, quae nōn ad prīvātam ignōminiam vitiōrum tuōrum, nōn ad domesticam tuam difficultātem ac turpitūdinem, sed ad summam rem pūblicam atque ad omnium nostrum vītam salūtemque pertinent.
Declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ignōminia | ignōminiae |
| genitive | ignōminiae | ignōminiārum |
| dative | ignōminiae | ignōminiīs |
| accusative | ignōminiam | ignōminiās |
| ablative | ignōminiā | ignōminiīs |
| vocative | ignōminia | ignōminiae |
Derived terms
Descendants
References
- “ignominia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “ignominia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “ignominia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
- to inflict an indignity upon, insult a person: aliquem ignominia afficere, notare
- to inflict an indignity upon, insult a person: alicui ignominiam inurere
- to chafe under an indignity, repudiate it: ignominiam non ferre
- to brand a person with infamy: notare aliquem ignominia (Cluent. 43. 119)
- to inflict an indignity upon, insult a person: aliquem ignominia afficere, notare
- “ignominia”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
- “ignominia”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin
Spanish
Etymology
Borrowed from Latin ignominia.
Pronunciation
- IPA(key): /iɡnoˈminja/ [iɣ̞.noˈmi.nja]
- Rhymes: -inja
- Syllabification: ig‧no‧mi‧nia
Noun
ignominia f (plural ignominias)
Related terms
Further reading
- “ignominia”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025