iftira

Crimean Tatar

Etymology

From Arabic اِفْتِرَاء (iftirāʔ).

Pronunciation

  • Hyphenation: if‧ti‧ra

Noun

iftira

  1. slander, calumny

Declension

Declension of iftira
singular plural
nominative iftira iftiralar
genitive iftiranıñ iftiralarnıñ
dative iftirağa iftiralarğa
accusative iftiranı iftiralarnı
locative iftirada iftiralarda
ablative iftiradan iftiralardan

References

Romanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish افترا, from Arabic اِفْتِرَاء (iftirāʔ, lie, falsehood).

Noun

iftira f (plural iftirale)

  1. calumny

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative iftira iftiraua iftirale iftiralele
genitive-dative iftirale iftiralei iftirale iftiralelor
vocative iftira iftiralelor

References

  • iftira in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish افترا, from Arabic اِفْتِرَاء (iftirāʔ, lie, falsehood).

Pronunciation

[1] /iftira:/

Noun

iftira (definite accusative iftirayı, plural iftiralar)

  1. calumny
    iftira atmakto slander

References