idirfhigh

Irish

Etymology

From idir- (“inter-”) +‎ figh (“weave”). Compare Scottish Gaelic eadar-fhigh.

Verb

idirfhigh (present analytic idirfhíonn, future analytic idirfhífidh, verbal noun idirfhí, past participle idirfhite)

(transitive) interweave

Conjugation

Conjugation of *idirfhigh* (first conjugation – C)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	idirfhím	idirfhíonn tú; idirfhír^†	idirfhíonn sé, sí	idirfhímid; idirfhíonn muid	idirfhíonn sibh	idirfhíonn siad; idirfhíd^†	a idirfhíonn; a idirfhíos	idirfhitear
past	d'idirfhigh mé; d'idirfhíos / idirfhigh mé^‡; idirfhíos^‡	d'idirfhigh tú; d'idirfhís / idirfhigh tú^‡; idirfhís^‡	d'idirfhigh sé, sí / idirfhigh sé, sí^‡	d'idirfhíomar; d'idirfhigh muid / idirfhíomar^‡; idirfhigh muid^‡	d'idirfhigh sibh; d'idirfhíobhair / idirfhigh sibh^‡; idirfhíobhair^‡	d'idirfhigh siad; d'idirfhíodar / idirfhigh siad^‡; idirfhíodar^‡	a d'idirfhigh	idirfhíodh; hidirfhíodh^†
past habitual	d'idirfhínn / idirfhínn^‡	d'idirfhiteá / idirfhiteá^‡	d'idirfhíodh sé, sí / idirfhíodh sé, sí^‡	d'idirfhimis; d'idirfhíodh muid / idirfhimis^‡; idirfhíodh muid^‡	d'idirfhíodh sibh / idirfhíodh sibh^‡	d'idirfhidís; d'idirfhíodh siad / idirfhidís^‡; idirfhíodh siad^‡	a d'idirfhíodh	d'idirfhití / idirfhití^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	idirfhífidh mé; idirfhífead	idirfhífidh tú; idirfhífir^†	idirfhífidh sé, sí	idirfhífimid; idirfhífidh muid	idirfhífidh sibh	idirfhífidh siad; idirfhífid^†	a idirfhífidh; a idirfhífeas	idirfhífear
conditional	d'idirfhífinn / idirfhífinn^‡	d'idirfhífeá / idirfhífeá^‡	d'idirfhífeadh sé, sí / idirfhífeadh sé, sí^‡	d'idirfhífimis; d'idirfhífeadh muid / idirfhífimis^‡; idirfhífeadh muid^‡	d'idirfhífeadh sibh / idirfhífeadh sibh^‡	d'idirfhífidís; d'idirfhífeadh siad / idirfhífidís^‡; idirfhífeadh siad^‡	a d'idirfhífeadh	d'idirfhífí / idirfhífí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-idirfhí mé; go n-idirfhíod^†	go n-idirfhí tú; go n-idirfhír^†	go n-idirfhí sé, sí	go n-idirfhímid; go n-idirfhí muid	go n-idirfhí sibh	go n-idirfhí siad; go n-idirfhíd^†	—	go n-idirfhitear
past	dá n-idirfhínn	dá n-idirfhiteá	dá n-idirfhíodh sé, sí	dá n-idirfhimis; dá n-idirfhíodh muid	dá n-idirfhíodh sibh	dá n-idirfhidís; dá n-idirfhíodh siad	—	dá n-idirfhití

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	idirfhím	idirfhigh	idirfhíodh sé, sí	idirfhímis	idirfhígí; idirfhídh^†	idirfhídís	—	idirfhitear

past participle	idirfhite

verbal noun	idirfhí

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *idirfhigh*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
idirfhigh	n-idirfhigh	hidirfhigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “idirfhigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
de Bhaldraithe, Tomás (1959), “idirfhigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm