iarnaigh
Irish
Etymology
Verb
iarnaigh (present analytic iarnaíonn, future analytic iarnóidh, verbal noun iarnú, past participle iarnaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | iarnaím | iarnaíonn tú; iarnaír† |
iarnaíonn sé, sí | iarnaímid; iarnaíonn muid |
iarnaíonn sibh | iarnaíonn siad; iarnaíd† |
a iarnaíonn; a iarnaíos | iarnaítear |
| past | d'iarnaigh mé; d'iarnaíos / iarnaigh mé‡; iarnaíos‡ |
d'iarnaigh tú; d'iarnaís / iarnaigh tú‡; iarnaís‡ |
d'iarnaigh sé, sí / iarnaigh sé, sí‡ |
d'iarnaíomar; d'iarnaigh muid / iarnaíomar‡; iarnaigh muid‡ |
d'iarnaigh sibh; d'iarnaíobhair / iarnaigh sibh‡; iarnaíobhair‡ |
d'iarnaigh siad; d'iarnaíodar / iarnaigh siad‡; iarnaíodar‡ |
a d'iarnaigh | iarnaíodh; hiarnaíodh† |
| past habitual | d'iarnaínn / iarnaínn‡ |
d'iarnaíteá / iarnaíteᇠ|
d'iarnaíodh sé, sí / iarnaíodh sé, sí‡ |
d'iarnaímis; d'iarnaíodh muid / iarnaímis‡; iarnaíodh muid‡ |
d'iarnaíodh sibh / iarnaíodh sibh‡ |
d'iarnaídís; d'iarnaíodh / iarnaídís‡; iarnaíodh siad‡ |
a d'iarnaíodh | d'iarnaítí / iarnaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | iarnóidh mé; iarnód; iarnóchaidh mé† |
iarnóidh tú; iarnóir†; iarnóchaidh tú† |
iarnóidh sé, sí; iarnóchaidh sé, sí† |
iarnóimid; iarnóidh muid; iarnóchaimid†; iarnóchaidh muid† |
iarnóidh sibh; iarnóchaidh sibh† |
iarnóidh siad; iarnóid†; iarnóchaidh siad† |
a iarnóidh; a iarnós; a iarnóchaidh†; a iarnóchas† | iarnófar; iarnóchar† |
| conditional | d'iarnóinn; d'iarnóchainn† / iarnóinn‡; iarnóchainn†‡ |
d'iarnófá; d'iarnóchthᆠ/ iarnófá‡; iarnóchthᆇ |
d'iarnódh sé, sí; d'iarnóchadh sé, sí† / iarnódh sé, sí‡; iarnóchadh sé, s톇 |
d'iarnóimis; d'iarnódh muid; d'iarnóchaimis†; d'iarnóchadh muid† / iarnóimis‡; iarnódh muid‡; iarnóchaimis†‡; iarnóchadh muid†‡ |
d'iarnódh sibh; d'iarnóchadh sibh† / iarnódh sibh‡; iarnóchadh sibh†‡ |
d'iarnóidís; d'iarnódh siad; d'iarnóchaidís†; d'iarnóchadh siad† / iarnóidís‡; iarnódh siad‡; iarnóchaidís†‡; iarnóchadh siad†‡ |
a d'iarnódh; a d'iarnóchadh† | d'iarnófaí; d'iarnóchthaí† / iarnófaí‡; iarnóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-iarnaí mé; go n-iarnaíod† |
go n-iarnaí tú; go n-iarnaír† |
go n-iarnaí sé, sí | go n-iarnaímid; go n-iarnaí muid |
go n-iarnaí sibh | go n-iarnaí siad; go n-iarnaíd† |
— | go n-iarnaítear |
| past | dá n-iarnaínn | dá n-iarnaíteá | dá n-iarnaíodh sé, sí | dá n-iarnaímis; dá n-iarnaíodh muid |
dá n-iarnaíodh sibh | dá n-iarnaídís; dá n-iarnaíodh siad |
— | dá n-iarnaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | iarnaím | iarnaigh | iarnaíodh sé, sí | iarnaímis | iarnaígí; iarnaídh† |
iarnaídís | — | iarnaítear |
| past participle | iarnaithe | |||||||
| verbal noun | iarnú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Noun
iarnaigh m
- inflection of iarnach:
- vocative/genitive singular
- nominative/dative plural
Adjective
iarnaigh
- inflection of iarnach:
- masculine vocative/genitive singular
- (archaic) feminine dative singular
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| iarnaigh | n-iarnaigh | hiarnaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.