iadh

Irish

Verb

iadh (present analytic iadhann, future analytic iadhfaidh, verbal noun iadhamh, past participle iadhta)

  1. alternative form of iaigh (“to close, shut”)

Conjugation

Conjugation of iadh (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present iadhaim iadhann tú;
iadhair† 		iadhann sé, sí iadhaimid; iadhann muid iadhann sibh iadhann siad;
iadhaid† 		a iadhann; a iadhas iadhtar
past d'iadh mé; d'iadhas /
iadh mé‡; iadhas‡ 		d'iadh tú; d'iadhais /
iadh tú‡; iadhais‡ 		d'iadh sé, sí /
iadh sé, sí‡ 		d'iadhamar; d'iadh muid /
iadhamar‡; iadh muid‡ 		d'iadh sibh; d'iadhabhair /
iadh sibh‡;
iadhabhair‡ 		d'iadh siad; d'iadhadar /
iadh siad‡; iadhadar‡ 		a d'iadh iadhadh;
hiadhadh†
past habitual d'iadhainn /
iadhainn‡ 		d'iadhtá /
iadhtᇠ		d'iadhadh sé, sí /
iadhadh sé, sí‡ 		d'iadhaimis; d'iadhadh muid /
iadhaimis‡; iadhadh muid‡ 		d'iadhadh sibh /
iadhadh sibh‡ 		d'iadhaidís; d'iadhadh siad /
iadhaidís‡; iadhadh siad‡ 		a d'iadhadh d'iadhtaí /
iadhtaí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future iadhfaidh mé;
iadhfad 		iadhfaidh tú;
iadhfair† 		iadhfaidh sé, sí iadhfaimid;
iadhfaidh muid 		iadhfaidh sibh iadhfaidh siad;
iadhfaid† 		a iadhfaidh; a iadhfas iadhfar
conditional d'iadhfainn /
iadhfainn‡ 		d'iadhfá /
iadhfᇠ		d'iadhfadh sé, sí /
iadhfadh sé, sí‡ 		d'iadhfaimis; d'iadhfadh muid /
iadhfaimis‡; iadhfadh muid‡ 		d'iadhfadh sibh /
iadhfadh sibh‡ 		d'iadhfaidís; d'iadhfadh siad /
iadhfaidís‡; iadhfadh siad‡ 		a d'iadhfadh d'iadhfaí /
iadhfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-iadha mé;
go n-iadhad† 		go n-iadha tú;
go n-iadhair† 		go n-iadha sé, sí go n-iadhaimid;
go n-iadha muid 		go n-iadha sibh go n-iadha siad;
go n-iadhaid† 		— go n-iadhtar
past dá n-iadhainn dá n-iadhtá dá n-iadhadh sé, sí dá n-iadhaimis;
dá n-iadhadh muid 		dá n-iadhadh sibh dá n-iadhaidís;
dá n-iadhadh siad 		— dá n-iadhtaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— iadhaim iadh iadhadh sé, sí iadhaimis iadhaigí;
iadhaidh† 		iadhaidís — iadhtar
past participle iadhta
verbal noun ~amh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Verb

iadh

  1. inflection of iaigh:
    1. autonomous past indicative
    2. analytic past habitual dependent
    3. third-person singular imperative

Mutation

Mutated forms of iadh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
iadh n-iadh hiadh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Scottish Gaelic

Alternative forms

Etymology

From Middle Irish íadaid, from Old Irish íadaid (“to close”), from Proto-Celtic *eɸidāti, composed of *eɸi- +‎ *dāti (“to give”). Cognate to Irish iaigh.

Verb

iadh (past dh'iadh, future iadhaidh, verbal noun iadhadh, past participle iadhte)

  1. surround, enclose, encircle

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.