huttu

See also: Huttu

Finnish

Etymology

From Proto-Finnic *huttu, possibly an old past passive participle of a verb borrowed from Baltic (compare Lithuanian šusti (to stew)). Cognate to Karelian huttu, Ludian huttu. May also be related to Proto-Permic *šu̇d (soup), if it is derived from the same Baltic root.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhutːu/, [ˈhut̪ːu]
  • Rhymes: -utːu
  • Syllabification(key): hut‧tu
  • Hyphenation(key): hut‧tu

Noun

huttu

  1. (dialectal, Eastern Finnish) porridge (especially one made of flour as opposed to groats), gruel
    Synonym: puuro
  2. (colloquial) synonym of höttö

Declension

Inflection of huttu (Kotus type 1*C/valo, tt-t gradation)
nominative huttu hutut
genitive hutun huttujen
partitive huttua huttuja
illative huttuun huttuihin
singular plural
nominative huttu hutut
accusative nom. huttu hutut
gen. hutun
genitive hutun huttujen
partitive huttua huttuja
inessive hutussa hutuissa
elative hutusta hutuista
illative huttuun huttuihin
adessive hutulla hutuilla
ablative hutulta hutuilta
allative hutulle hutuille
essive huttuna huttuina
translative hutuksi hutuiksi
abessive hututta hutuitta
instructive hutuin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of huttu (Kotus type 1*C/valo, tt-t gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative huttuni huttuni
accusative nom. huttuni huttuni
gen. huttuni
genitive huttuni huttujeni
partitive huttuani huttujani
inessive hutussani hutuissani
elative hutustani hutuistani
illative huttuuni huttuihini
adessive hutullani hutuillani
ablative hutultani hutuiltani
allative hutulleni hutuilleni
essive huttunani huttuinani
translative hutukseni hutuikseni
abessive hututtani hutuittani
instructive
comitative huttuineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative huttusi huttusi
accusative nom. huttusi huttusi
gen. huttusi
genitive huttusi huttujesi
partitive huttuasi huttujasi
inessive hutussasi hutuissasi
elative hutustasi hutuistasi
illative huttuusi huttuihisi
adessive hutullasi hutuillasi
ablative hutultasi hutuiltasi
allative hutullesi hutuillesi
essive huttunasi huttuinasi
translative hutuksesi hutuiksesi
abessive hututtasi hutuittasi
instructive
comitative huttuinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative huttumme huttumme
accusative nom. huttumme huttumme
gen. huttumme
genitive huttumme huttujemme
partitive huttuamme huttujamme
inessive hutussamme hutuissamme
elative hutustamme hutuistamme
illative huttuumme huttuihimme
adessive hutullamme hutuillamme
ablative hutultamme hutuiltamme
allative hutullemme hutuillemme
essive huttunamme huttuinamme
translative hutuksemme hutuiksemme
abessive hututtamme hutuittamme
instructive
comitative huttuinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative huttunne huttunne
accusative nom. huttunne huttunne
gen. huttunne
genitive huttunne huttujenne
partitive huttuanne huttujanne
inessive hutussanne hutuissanne
elative hutustanne hutuistanne
illative huttuunne huttuihinne
adessive hutullanne hutuillanne
ablative hutultanne hutuiltanne
allative hutullenne hutuillenne
essive huttunanne huttuinanne
translative hutuksenne hutuiksenne
abessive hututtanne hutuittanne
instructive
comitative huttuinenne
third-person possessor
singular plural
nominative huttunsa huttunsa
accusative nom. huttunsa huttunsa
gen. huttunsa
genitive huttunsa huttujensa
partitive huttuaan
huttuansa
huttujaan
huttujansa
inessive hutussaan
hutussansa
hutuissaan
hutuissansa
elative hutustaan
hutustansa
hutuistaan
hutuistansa
illative huttuunsa huttuihinsa
adessive hutullaan
hutullansa
hutuillaan
hutuillansa
ablative hutultaan
hutultansa
hutuiltaan
hutuiltansa
allative hutulleen
hutullensa
hutuilleen
hutuillensa
essive huttunaan
huttunansa
huttuinaan
huttuinansa
translative hutukseen
hutuksensa
hutuikseen
hutuiksensa
abessive hututtaan
hututtansa
hutuittaan
hutuittansa
instructive
comitative huttuineen
huttuinensa

Derived terms

References

  1. ^ Santeri Junttila, Petri Kallio, Sampsa Holopainen, Juha Kuokkala, Juho Pystynen, editors (2020–), “huttu”, in Suomen vanhimman sanaston etymologinen verkkosanakirja[1] (in Finnish), retrieved 29 November 2022

Further reading

Anagrams

Karelian

Regional variants of huttu
North Karelian
(Viena)
huttu
South Karelian
(Tver)
huttu

Etymology

From Proto-Finnic *huttu. Cognates include Finnish huttu.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhutːu/
  • Hyphenation: hut‧tu

Noun

huttu (genitive hutun, partitive huttuo)

  1. gruel

Declension

Viena Karelian declension of huttu (type 1/tyttö, tt-t gradation)
singular plural
nominative huttu hutut
genitive hutun huttujen
partitive huttuo huttuja
illative huttuh huttuloih
inessive hutušša huttuloissa
elative hutušta huttuloista
adessive hutulla huttuloilla
ablative hutulta huttuloilta
translative hutukši huttuloiksi
essive huttuna huttuloina
comitative huttuloineh
abessive hututta huttuloitta
prolative
instructive huttuloin
Tver Karelian declension of huttu (type 1/tyttö tt-t gradation)
singular plural
nominative huttu hutut
genitive hutun huttuloin
partitive huttuo huttuloida
illative huttuh huttuloih
inessive hutušša huttuloissa
elative hutušta huttuloista
adessive hutulla huttuloilla
ablative hutulda huttuloilda
translative hutukši huttuloiksi
essive huttuna huttuloina
comitative hutunke huttuloinke
abessive hututta huttuloitta
prolative hutučč huttuloičči
instructive huttuloin
Possessive forms of huttu
1st person huttuni
2nd person huttuš
3rd person huttuh
*) Possessive forms are very rare for adjectives and only used in substantivised clauses.

Synonyms

  • (South Karelian, dialectal) velli

References

  • A. V. Punzhina (1994), “huttu”, in Словарь карельского языка (тверские говоры) [Dictionary of the Karelian language (Tver dialects)], →ISBN
  • P. Zaykov; L. Rugoyeva (1999), “huttu”, in Карельско-Русский словарь (Северно-Карельские диалекты) [Karelian-Russian dictionary (North Karelian dialects)], Petrozavodsk, →ISBN, page 33
  • Pertti Virtaranta; Raija Koponen (2009), “huttu”, in Marja Torikka, editor, Karjalan kielen sanakirja[3], Helsinki: Kotus, →ISSN