huiet
Romanian
Etymology
Noun
huiet n (plural huiete)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | huiet | huietul | huiete | huietele | |
| genitive-dative | huiet | huietului | huiete | huietelor | |
| vocative | huietule | huietelor | |||
huiet n (plural huiete)
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | huiet | huietul | huiete | huietele | |
| genitive-dative | huiet | huietului | huiete | huietelor | |
| vocative | huietule | huietelor | |||