Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish هوغ (huğ), from Proto-Turkic *ūk (“tent rib”).
Pronunciation
Noun
huğ (definite accusative huğu, plural huğlar)
- a mud hut, adobe hut, with a roof of thatch
1962, Orhan Kemal, Eskici ve oğulları:İlkin başlarını sokacakları bir kerpiç huğ yaptılar.- First, they built a mud hut to have a roof over their heads.
Declension
Declension of huğ
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
huğ
|
huğlar
|
| definite accusative
|
huğu
|
huğları
|
| dative
|
huğa
|
huğlara
|
| locative
|
huğda
|
huğlarda
|
| ablative
|
huğdan
|
huğlardan
|
| genitive
|
huğun
|
huğların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
huğum
|
huğlarım
|
| 2nd singular
|
huğun
|
huğların
|
| 3rd singular
|
huğu
|
huğları
|
| 1st plural
|
huğumuz
|
huğlarımız
|
| 2nd plural
|
huğunuz
|
huğlarınız
|
| 3rd plural
|
huğları
|
huğları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
huğumu
|
huğlarımı
|
| 2nd singular
|
huğunu
|
huğlarını
|
| 3rd singular
|
huğunu
|
huğlarını
|
| 1st plural
|
huğumuzu
|
huğlarımızı
|
| 2nd plural
|
huğunuzu
|
huğlarınızı
|
| 3rd plural
|
huğlarını
|
huğlarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
huğuma
|
huğlarıma
|
| 2nd singular
|
huğuna
|
huğlarına
|
| 3rd singular
|
huğuna
|
huğlarına
|
| 1st plural
|
huğumuza
|
huğlarımıza
|
| 2nd plural
|
huğunuza
|
huğlarınıza
|
| 3rd plural
|
huğlarına
|
huğlarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
huğumda
|
huğlarımda
|
| 2nd singular
|
huğunda
|
huğlarında
|
| 3rd singular
|
huğunda
|
huğlarında
|
| 1st plural
|
huğumuzda
|
huğlarımızda
|
| 2nd plural
|
huğunuzda
|
huğlarınızda
|
| 3rd plural
|
huğlarında
|
huğlarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
huğumdan
|
huğlarımdan
|
| 2nd singular
|
huğundan
|
huğlarından
|
| 3rd singular
|
huğundan
|
huğlarından
|
| 1st plural
|
huğumuzdan
|
huğlarımızdan
|
| 2nd plural
|
huğunuzdan
|
huğlarınızdan
|
| 3rd plural
|
huğlarından
|
huğlarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
huğumun
|
huğlarımın
|
| 2nd singular
|
huğunun
|
huğlarının
|
| 3rd singular
|
huğunun
|
huğlarının
|
| 1st plural
|
huğumuzun
|
huğlarımızın
|
| 2nd plural
|
huğunuzun
|
huğlarınızın
|
| 3rd plural
|
huğlarının
|
huğlarının
|
|
Further reading
- “huğ”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “huğ”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “huğ1”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2002