hiwlic
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈxiːw.liːt͡ʃ/, [ˈhiːw.liːt͡ʃ]
Etymology 1
From *hīw + -līċ. The first element also occurs in hīwian (“to marry”) and hīwcund (“domestic”). Cognate with Old High German hīwlīh (“conjugal”).
Adjective
hīwlīċ
- matronly; relating to a married woman.
Declension
Declension of hīwlīċ — Strong
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | hīwlīċ | hīwlīċ, hīwlīċu, hīwlīċo | hīwlīċ |
| Accusative | hīwlīcne | hīwlīċe | hīwlīċ |
| Genitive | hīwlīċes | hīwlīcre | hīwlīċes |
| Dative | hīwlīċum | hīwlīcre | hīwlīċum |
| Instrumental | hīwlīċe | hīwlīcre | hīwlīċe |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | hīwlīċe | hīwlīċa, hīwlīċe | hīwlīċ, hīwlīċu, hīwlīċo |
| Accusative | hīwlīċe | hīwlīċa, hīwlīċe | hīwlīċ, hīwlīċu, hīwlīċo |
| Genitive | hīwlīcra | hīwlīcra | hīwlīcra |
| Dative | hīwlīċum | hīwlīċum | hīwlīċum |
| Instrumental | hīwlīċum | hīwlīċum | hīwlīċum |
Declension of hīwlīċ — Weak
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | hīwlīċa | hīwlīċe | hīwlīċe |
| Accusative | hīwlīċan | hīwlīċan | hīwlīċe |
| Genitive | hīwlīċan | hīwlīċan | hīwlīċan |
| Dative | hīwlīċan | hīwlīċan | hīwlīċan |
| Instrumental | hīwlīċan | hīwlīċan | hīwlīċan |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | hīwlīċan | hīwlīċan | hīwlīċan |
| Accusative | hīwlīċan | hīwlīċan | hīwlīċan |
| Genitive | hīwlīcra, hīwlīċena | hīwlīcra, hīwlīċena | hīwlīcra, hīwlīċena |
| Dative | hīwlīċum | hīwlīċum | hīwlīċum |
| Instrumental | hīwlīċum | hīwlīċum | hīwlīċum |
Etymology 2
Adjective
hiwlīċ
- alternative form of hīewlīċ
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “híw-lic”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.