hisar
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish حصار (hisar), itself from Arabic حِصَار (ḥiṣār).
Noun
hisar (definite accusative hisarı, plural hisarlar)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | hisar | hisarlar |
| definite accusative | hisarı | hisarları |
| dative | hisara | hisarlara |
| locative | hisarda | hisarlarda |
| ablative | hisardan | hisarlardan |
| genitive | hisarın | hisarların |
Derived terms
- hisar eri
- hisarlı