hienă
Romanian
Etymology
Borrowed from French hyène, from Latin hyaena, ultimately from Ancient Greek ὕαινα (húaina).
Noun
hienă f (plural hiene)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | hienă | hiena | hiene | hienele | |
| genitive-dative | hiene | hienei | hiene | hienelor | |
| vocative | hienă, hieno | hienelor | |||