harcownik

Polish

Etymology

From harc +‎ -ownik.

Pronunciation

  • IPA(key): /xarˈt͡sɔv.ɲik/
  • Rhymes: -ɔvɲik
  • Syllabification: har‧cow‧nik

Noun

harcownik m pers (related adjective harcowniczy)

  1. (historical) duelist; champion (person engaging in single combat)
  2. (figurative) representative, champion, advocate, proponent

Declension

Further reading

  • harcownik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • harcownik in Polish dictionaries at PWN