harcownik
Polish
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /xarˈt͡sɔv.ɲik/
- Rhymes: -ɔvɲik
- Syllabification: har‧cow‧nik
Noun
harcownik m pers (related adjective harcowniczy)
- (historical) duelist; champion (person engaging in single combat)
- (figurative) representative, champion, advocate, proponent
Declension
Declension of harcownik
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | harcownik | harcownicy/harcowniki (deprecative) |
| genitive | harcownika | harcowników |
| dative | harcownikowi | harcownikom |
| accusative | harcownika | harcowników |
| instrumental | harcownikiem | harcownikami |
| locative | harcowniku | harcownikach |
| vocative | harcowniku | harcownicy |