Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish حاكمیت (hakimiyet), from Arabic حَاكِمِيَّة (ḥākimiyya) (or formed like it in Ottoman Turkish), from حَاكِم (ḥākim). By surface analysis, hakim + -iyet.
Pronunciation
- IPA(key): /haː.ci.miˈjet/
- Hyphenation: ha‧ki‧mi‧yet
Noun
hakimiyet (definite accusative hakimiyeti, plural hakimiyetler)
- authority, power, sovereignty
Declension
Declension of hakimiyet
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
hakimiyet
|
hakimiyetler
|
| definite accusative
|
hakimiyeti
|
hakimiyetleri
|
| dative
|
hakimiyete
|
hakimiyetlere
|
| locative
|
hakimiyette
|
hakimiyetlerde
|
| ablative
|
hakimiyetten
|
hakimiyetlerden
|
| genitive
|
hakimiyetin
|
hakimiyetlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hakimiyetim
|
hakimiyetlerim
|
| 2nd singular
|
hakimiyetin
|
hakimiyetlerin
|
| 3rd singular
|
hakimiyeti
|
hakimiyetleri
|
| 1st plural
|
hakimiyetimiz
|
hakimiyetlerimiz
|
| 2nd plural
|
hakimiyetiniz
|
hakimiyetleriniz
|
| 3rd plural
|
hakimiyetleri
|
hakimiyetleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hakimiyetimi
|
hakimiyetlerimi
|
| 2nd singular
|
hakimiyetini
|
hakimiyetlerini
|
| 3rd singular
|
hakimiyetini
|
hakimiyetlerini
|
| 1st plural
|
hakimiyetimizi
|
hakimiyetlerimizi
|
| 2nd plural
|
hakimiyetinizi
|
hakimiyetlerinizi
|
| 3rd plural
|
hakimiyetlerini
|
hakimiyetlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hakimiyetime
|
hakimiyetlerime
|
| 2nd singular
|
hakimiyetine
|
hakimiyetlerine
|
| 3rd singular
|
hakimiyetine
|
hakimiyetlerine
|
| 1st plural
|
hakimiyetimize
|
hakimiyetlerimize
|
| 2nd plural
|
hakimiyetinize
|
hakimiyetlerinize
|
| 3rd plural
|
hakimiyetlerine
|
hakimiyetlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hakimiyetimde
|
hakimiyetlerimde
|
| 2nd singular
|
hakimiyetinde
|
hakimiyetlerinde
|
| 3rd singular
|
hakimiyetinde
|
hakimiyetlerinde
|
| 1st plural
|
hakimiyetimizde
|
hakimiyetlerimizde
|
| 2nd plural
|
hakimiyetinizde
|
hakimiyetlerinizde
|
| 3rd plural
|
hakimiyetlerinde
|
hakimiyetlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hakimiyetimden
|
hakimiyetlerimden
|
| 2nd singular
|
hakimiyetinden
|
hakimiyetlerinden
|
| 3rd singular
|
hakimiyetinden
|
hakimiyetlerinden
|
| 1st plural
|
hakimiyetimizden
|
hakimiyetlerimizden
|
| 2nd plural
|
hakimiyetinizden
|
hakimiyetlerinizden
|
| 3rd plural
|
hakimiyetlerinden
|
hakimiyetlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hakimiyetimin
|
hakimiyetlerimin
|
| 2nd singular
|
hakimiyetinin
|
hakimiyetlerinin
|
| 3rd singular
|
hakimiyetinin
|
hakimiyetlerinin
|
| 1st plural
|
hakimiyetimizin
|
hakimiyetlerimizin
|
| 2nd plural
|
hakimiyetinizin
|
hakimiyetlerinizin
|
| 3rd plural
|
hakimiyetlerinin
|
hakimiyetlerinin
|
|
References
- Kélékian, Diran (1911), “حاكمیت”, in Dictionnaire turc-français[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 493
- Nişanyan, Sevan (2002–), “hakim1”, in Nişanyan Sözlük
- Robert Avery et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN
Further reading
- “hakimiyet”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu