guidh
Irish
Verb
guidh (present analytic guidheann, future analytic guidhfidh, verbal noun guidhe, past participle guidhte)
- obsolete spelling of guigh
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | guidhim | guidheann tú; guidhir† |
guidheann sé, sí | guidhimid; guidheann muid | guidheann sibh | guidheann siad; guidhid† |
a ghuidheann; a ghuidheas | guidhtear |
| past | ghuidh mé; ghuidheas | ghuidh tú; ghuidhis | ghuidh sé, sí | ghuidheamar; ghuidh muid | ghuidh sibh; ghuidheabhair | ghuidh siad; ghuidheadar | a ghuidh | guidheadh |
| past habitual | ghuidhinn / guidhinn‡ |
ghuidhteá / guidhteᇠ|
ghuidheadh sé, sí / guidheadh sé, sí‡ |
ghuidhimis; ghuidheadh muid / guidhimis‡; guidheadh muid‡ |
ghuidheadh sibh / guidheadh sibh‡ |
ghuidhidís; ghuidheadh siad / guidhidís‡; guidheadh siad‡ |
a ghuidheadh | ghuidhtí / guidhtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | guidhfidh mé; guidhfead |
guidhfidh tú; guidhfir† |
guidhfidh sé, sí | guidhfimid; guidhfidh muid |
guidhfidh sibh | guidhfidh siad; guidhfid† |
a ghuidhfidh; a ghuidhfeas | guidhfear |
| conditional | ghuidhfinn / guidhfinn‡ |
ghuidhfeá / guidhfeᇠ|
ghuidhfeadh sé, sí / guidhfeadh sé, sí‡ |
ghuidhfimis; ghuidhfeadh muid / guidhfimis‡; guidhfeadh muid‡ |
ghuidhfeadh sibh / guidhfeadh sibh‡ |
ghuidhfidís; ghuidhfeadh siad / guidhfidís‡; guidhfeadh siad‡ |
a ghuidhfeadh | ghuidhfí / guidhfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go nguidhe mé; go nguidhead† |
go nguidhe tú; go nguidhir† |
go nguidhe sé, sí | go nguidhimid; go nguidhe muid |
go nguidhe sibh | go nguidhe siad; go nguidhid† |
— | go nguidhtear |
| past | dá nguidhinn | dá nguidhteá | dá nguidheadh sé, sí | dá nguidhimis; dá nguidheadh muid |
dá nguidheadh sibh | dá nguidhidís; dá nguidheadh siad |
— | dá nguidhtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | guidhim | guidh | guidheadh sé, sí | guidhimis | guidhigí; guidhidh† |
guidhidís | — | guidhtear |
| past participle | guidhte | |||||||
| verbal noun | guidhe | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| guidh | ghuidh | nguidh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Scottish Gaelic
Etymology
From Old Irish guidid, from Proto-Celtic *gʷedyeti, from Proto-Indo-European *gʷʰédʰyeti (“to request, pray, ask for”).
Verb
guidh (past ghuidh, future guidhidh, verbal noun guidhe, past participle guidhte)