gualaigh
Irish
Etymology 1
From gual (“coal, charcoal”) + -igh.
Verb
gualaigh (present analytic gualaíonn, future analytic gualóidh, verbal noun gualú, past participle gualaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | gualaím | gualaíonn tú; gualaír† |
gualaíonn sé, sí | gualaímid; gualaíonn muid |
gualaíonn sibh | gualaíonn siad; gualaíd† |
a ghualaíonn; a ghualaíos | gualaítear |
| past | ghualaigh mé; ghualaíos | ghualaigh tú; ghualaís | ghualaigh sé, sí | ghualaíomar; ghualaigh muid | ghualaigh sibh; ghualaíobhair | ghualaigh siad; ghualaíodar | a ghualaigh | gualaíodh |
| past habitual | ghualaínn / gualaínn‡ |
ghualaíteá / gualaíteᇠ|
ghualaíodh sé, sí / gualaíodh sé, sí‡ |
ghualaímis; ghualaíodh muid / gualaímis‡; gualaíodh muid‡ |
ghualaíodh sibh / gualaíodh sibh‡ |
ghualaídís; ghualaíodh / gualaídís‡; gualaíodh siad‡ |
a ghualaíodh | ghualaítí / gualaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | gualóidh mé; gualód; gualóchaidh mé† |
gualóidh tú; gualóir†; gualóchaidh tú† |
gualóidh sé, sí; gualóchaidh sé, sí† |
gualóimid; gualóidh muid; gualóchaimid†; gualóchaidh muid† |
gualóidh sibh; gualóchaidh sibh† |
gualóidh siad; gualóid†; gualóchaidh siad† |
a ghualóidh; a ghualós; a ghualóchaidh†; a ghualóchas† | gualófar; gualóchar† |
| conditional | ghualóinn; ghualóchainn† / gualóinn‡; gualóchainn†‡ |
ghualófá; ghualóchthᆠ/ gualófá‡; gualóchthᆇ |
ghualódh sé, sí; ghualóchadh sé, sí† / gualódh sé, sí‡; gualóchadh sé, s톇 |
ghualóimis; ghualódh muid; ghualóchaimis†; ghualóchadh muid† / gualóimis‡; gualódh muid‡; gualóchaimis†‡; gualóchadh muid†‡ |
ghualódh sibh; ghualóchadh sibh† / gualódh sibh‡; gualóchadh sibh†‡ |
ghualóidís; ghualódh siad; ghualóchaidís†; ghualóchadh siad† / gualóidís‡; gualódh siad‡; gualóchaidís†‡; gualóchadh siad†‡ |
a ghualódh; a ghualóchadh† | ghualófaí; ghualóchthaí† / gualófaí‡; gualóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go ngualaí mé; go ngualaíod† |
go ngualaí tú; go ngualaír† |
go ngualaí sé, sí | go ngualaímid; go ngualaí muid |
go ngualaí sibh | go ngualaí siad; go ngualaíd† |
— | go ngualaítear |
| past | dá ngualaínn | dá ngualaíteá | dá ngualaíodh sé, sí | dá ngualaímis; dá ngualaíodh muid |
dá ngualaíodh sibh | dá ngualaídís; dá ngualaíodh siad |
— | dá ngualaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | gualaím | gualaigh | gualaíodh sé, sí | gualaímis | gualaígí; gualaídh† |
gualaídís | — | gualaítear |
| past participle | gualaithe | |||||||
| verbal noun | gualú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
gualaigh
- vocative/genitive singular of gualach (“charcoal”)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| gualaigh | ghualaigh | ngualaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- “char”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
- Ó Dónaill, Niall (1977), “gualaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “gualaigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “gualaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026