guairigh

Irish

Etymology 1

From guaire (“bristle”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

guairigh (present analytic guairíonn, future analytic guaireoidh, verbal noun guairiú, past participle guairithe)

(intransitive) to bristle

Conjugation

Conjugation of *guairigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	guairím	guairíonn tú; guairír^†	guairíonn sé, sí	guairímid; guairíonn muid	guairíonn sibh	guairíonn siad; guairíd^†	a ghuairíonn; a ghuairíos	guairítear
past	ghuairigh mé; ghuairíos	ghuairigh tú; ghuairís	ghuairigh sé, sí	ghuairíomar; ghuairigh muid	ghuairigh sibh; ghuairíobhair	ghuairigh siad; ghuairíodar	a ghuairigh	guairíodh
past habitual	ghuairínn / guairínn^‡	ghuairíteá / guairíteá^‡	ghuairíodh sé, sí / guairíodh sé, sí^‡	ghuairímis; ghuairíodh muid / guairímis^‡; guairíodh muid^‡	ghuairíodh sibh / guairíodh sibh^‡	ghuairídís; ghuairíodh / guairídís^‡; guairíodh siad^‡	a ghuairíodh	ghuairítí / guairítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	guaireoidh mé; guaireod; guaireochaidh mé^†	guaireoidh tú; guaireoir^†; guaireochaidh tú^†	guaireoidh sé, sí; guaireochaidh sé, sí^†	guaireoimid; guaireoidh muid; guaireochaimid^†; guaireochaidh muid^†	guaireoidh sibh; guaireochaidh sibh^†	guaireoidh siad; guaireoid^†; guaireochaidh siad^†	a ghuaireoidh; a ghuaireos; a ghuaireochaidh^†; a ghuaireochas^†	guaireofar; guaireochar^†
conditional	ghuaireoinn; ghuaireochainn^† / guaireoinn^‡; guaireochainn^†^‡	ghuaireofá; ghuaireochthá^† / guaireofá^‡; guaireochthá^†^‡	ghuaireodh sé, sí; ghuaireochadh sé, sí^† / guaireodh sé, sí^‡; guaireochadh sé, sí^†^‡	ghuaireoimis; ghuaireodh muid; ghuaireochaimis^†; ghuaireochadh muid^† / guaireoimis^‡; guaireodh muid^‡; guaireochaimis^†^‡; guaireochadh muid^†^‡	ghuaireodh sibh; ghuaireochadh sibh^† / guaireodh sibh^‡; guaireochadh sibh^†^‡	ghuaireoidís; ghuaireodh siad; ghuaireochaidís^†; ghuaireochadh siad^† / guaireoidís^‡; guaireodh siad^‡; guaireochaidís^†^‡; guaireochadh siad^†^‡	a ghuaireodh; a ghuaireochadh^†	ghuaireofaí; ghuaireochthaí^† / guaireofaí^‡; guaireochthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go nguairí mé; go nguairíod^†	go nguairí tú; go nguairír^†	go nguairí sé, sí	go nguairímid; go nguairí muid	go nguairí sibh	go nguairí siad; go nguairíd^†	—	go nguairítear
past	dá nguairínn	dá nguairíteá	dá nguairíodh sé, sí	dá nguairímis; dá nguairíodh muid	dá nguairíodh sibh	dá nguairídís; dá nguairíodh siad	—	dá nguairítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	guairím	guairigh	guairíodh sé, sí	guairímis	guairígí; guairídh^†	guairídís	—	guairítear

past participle	guairithe

verbal noun	guairiú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

guairíocht f (“bristliness; (of hair) wiriness”)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

guairigh

inflection of guaireach (“bristly, setaceous”):
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *guairigh*
radical	lenition	eclipsis
guairigh	ghuairigh	nguairigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “guairigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN