grupus

Latin

Alternative forms

Etymology

    From Italian gruppo, itself from Vulgar Latin *cruppus. Compare French groupe, Spanish grupo, English group.

    Pronunciation

    Noun

    grupus m (genitive grupī); second declension

    1. (Renaissance Latin, New Latin) group
      • 1400-1500, anonymous author, Arte de tocar el laúd, page 343:
        Primus grupus post Alif in ipso instrumento est semythonum. Secundus grupus respondet ipsi Alif per thonum.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1989, Carlos Ibáñez, Rodrigo Fernández, Catálogo de murciélagos de las colecciones del Museo Nacional de Ciencias[1] (in English), page 1:
        A careful study of the different grupus could make possible some other names like Rhinolopnus carpetanus, R.f.obscurus, Pipistrellus p []
      • 1635, Bartolomé Bravo, Thesaurus verborum, ac phrasium, ad orationem ex Hispana Latinam efficiendam & locupletandam:
        [] Grunnio, Gryllus, Gryphs-phis, Grupus, Gummi, Gutta, Guttur []
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative grupus grupī
    genitive grupī grupōrum
    dative grupō grupīs
    accusative grupum grupōs
    ablative grupō grupīs
    vocative grupe grupī

    References