gonen
Plautdietsch
Etymology
From Middle Low German gân, from Old Saxon gān, from Proto-West Germanic *gān.
Verb
gonen (3rd person present jeit, past jinkj, past participle jegonen, aux sennen)
Derived terms
- aufgonen
- aungonen
- begonen
- delenjdgonen
- dootgonen
- engonen
- faustgonen
- friegonen
- gootgonen
- hangonen
- häagonen
- oppgonen
- raufgonen
- tweigonen
- veroppgonen
- äwagonen