gomoły

Old Polish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) First attested in 1473. Cognate with Russian комо́лый (komólyj).

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /ɡɔmɔɫiː/
  • IPA(key): (15th CE) /ɡɔmɔɫi/

Adjective

gomoły

  1. (attested in Masovia) hornless (without horns)
    Antonym: rogaty
    • 1950 [1473], Władysław Kuraszkiewicz, Adam Wolff, editors, Zapiski i roty polskie XV-XVI wieku z ksiąg sądowych ziemi warszawskiej, number 1401, Warsaw:
      Yako Andrzey, oczecz nassch, nye wzyąl... gymyenya russayączego, zytha y bidla rogathego y gomolego
      [Jako Andrzej, ociec nasz, nie wziął... jimienia ruszającego, żyta i bydła rogatego i gomołego]

Descendants

  • Middle Polish: gomoły

References

  • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “gomoły”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish gomoły.

Pronunciation

Adjective

gomoły (not comparable, derived adverb gomoło)

  1. (Middle Polish) synonym of bezrogi (hornless)

Further reading