goiligh

Irish

Etymology

From goile (“stomach”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

goiligh (present analytic goilíonn, future analytic goileoidh, verbal noun goiliú, past participle goilithe)

(transitive, fishing) to gut

Conjugation

Conjugation of *goiligh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	goilím	goilíonn tú; goilír^†	goilíonn sé, sí	goilímid; goilíonn muid	goilíonn sibh	goilíonn siad; goilíd^†	a ghoilíonn; a ghoilíos	goilítear
past	ghoiligh mé; ghoilíos	ghoiligh tú; ghoilís	ghoiligh sé, sí	ghoilíomar; ghoiligh muid	ghoiligh sibh; ghoilíobhair	ghoiligh siad; ghoilíodar	a ghoiligh	goilíodh
past habitual	ghoilínn / goilínn^‡	ghoilíteá / goilíteá^‡	ghoilíodh sé, sí / goilíodh sé, sí^‡	ghoilímis; ghoilíodh muid / goilímis^‡; goilíodh muid^‡	ghoilíodh sibh / goilíodh sibh^‡	ghoilídís; ghoilíodh / goilídís^‡; goilíodh siad^‡	a ghoilíodh	ghoilítí / goilítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	goileoidh mé; goileod; goileochaidh mé^†	goileoidh tú; goileoir^†; goileochaidh tú^†	goileoidh sé, sí; goileochaidh sé, sí^†	goileoimid; goileoidh muid; goileochaimid^†; goileochaidh muid^†	goileoidh sibh; goileochaidh sibh^†	goileoidh siad; goileoid^†; goileochaidh siad^†	a ghoileoidh; a ghoileos; a ghoileochaidh^†; a ghoileochas^†	goileofar; goileochar^†
conditional	ghoileoinn; ghoileochainn^† / goileoinn^‡; goileochainn^†^‡	ghoileofá; ghoileochthá^† / goileofá^‡; goileochthá^†^‡	ghoileodh sé, sí; ghoileochadh sé, sí^† / goileodh sé, sí^‡; goileochadh sé, sí^†^‡	ghoileoimis; ghoileodh muid; ghoileochaimis^†; ghoileochadh muid^† / goileoimis^‡; goileodh muid^‡; goileochaimis^†^‡; goileochadh muid^†^‡	ghoileodh sibh; ghoileochadh sibh^† / goileodh sibh^‡; goileochadh sibh^†^‡	ghoileoidís; ghoileodh siad; ghoileochaidís^†; ghoileochadh siad^† / goileoidís^‡; goileodh siad^‡; goileochaidís^†^‡; goileochadh siad^†^‡	a ghoileodh; a ghoileochadh^†	ghoileofaí; ghoileochthaí^† / goileofaí^‡; goileochthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ngoilí mé; go ngoilíod^†	go ngoilí tú; go ngoilír^†	go ngoilí sé, sí	go ngoilímid; go ngoilí muid	go ngoilí sibh	go ngoilí siad; go ngoilíd^†	—	go ngoilítear
past	dá ngoilínn	dá ngoilíteá	dá ngoilíodh sé, sí	dá ngoilímis; dá ngoilíodh muid	dá ngoilíodh sibh	dá ngoilídís; dá ngoilíodh siad	—	dá ngoilítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	goilím	goiligh	goilíodh sé, sí	goilímis	goilígí; goilídh^†	goilídís	—	goilítear

past participle	goilithe

verbal noun	goiliú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *goiligh*
radical	lenition	eclipsis
goiligh	ghoiligh	ngoiligh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “goiligh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN