gloinigh
Irish
Etymology
From gloine (“glass”) + -igh.
Verb
gloinigh (present analytic gloiníonn, future analytic gloineoidh, verbal noun gloiniú, past participle gloinithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | gloiním | gloiníonn tú; gloinír† |
gloiníonn sé, sí | gloinímid; gloiníonn muid |
gloiníonn sibh | gloiníonn siad; gloiníd† |
a ghloiníonn; a ghloiníos | gloinítear |
| past | ghloinigh mé; ghloiníos | ghloinigh tú; ghloinís | ghloinigh sé, sí | ghloiníomar; ghloinigh muid | ghloinigh sibh; ghloiníobhair | ghloinigh siad; ghloiníodar | a ghloinigh | gloiníodh |
| past habitual | ghloinínn / gloinínn‡ |
ghloiníteá / gloiníteᇠ|
ghloiníodh sé, sí / gloiníodh sé, sí‡ |
ghloinímis; ghloiníodh muid / gloinímis‡; gloiníodh muid‡ |
ghloiníodh sibh / gloiníodh sibh‡ |
ghloinídís; ghloiníodh / gloinídís‡; gloiníodh siad‡ |
a ghloiníodh | ghloinítí / gloinítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | gloineoidh mé; gloineod; gloineochaidh mé† |
gloineoidh tú; gloineoir†; gloineochaidh tú† |
gloineoidh sé, sí; gloineochaidh sé, sí† |
gloineoimid; gloineoidh muid; gloineochaimid†; gloineochaidh muid† |
gloineoidh sibh; gloineochaidh sibh† |
gloineoidh siad; gloineoid†; gloineochaidh siad† |
a ghloineoidh; a ghloineos; a ghloineochaidh†; a ghloineochas† | gloineofar; gloineochar† |
| conditional | ghloineoinn; ghloineochainn† / gloineoinn‡; gloineochainn†‡ |
ghloineofá; ghloineochthᆠ/ gloineofá‡; gloineochthᆇ |
ghloineodh sé, sí; ghloineochadh sé, sí† / gloineodh sé, sí‡; gloineochadh sé, s톇 |
ghloineoimis; ghloineodh muid; ghloineochaimis†; ghloineochadh muid† / gloineoimis‡; gloineodh muid‡; gloineochaimis†‡; gloineochadh muid†‡ |
ghloineodh sibh; ghloineochadh sibh† / gloineodh sibh‡; gloineochadh sibh†‡ |
ghloineoidís; ghloineodh siad; ghloineochaidís†; ghloineochadh siad† / gloineoidís‡; gloineodh siad‡; gloineochaidís†‡; gloineochadh siad†‡ |
a ghloineodh; a ghloineochadh† | ghloineofaí; ghloineochthaí† / gloineofaí‡; gloineochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go ngloiní mé; go ngloiníod† |
go ngloiní tú; go ngloinír† |
go ngloiní sé, sí | go ngloinímid; go ngloiní muid |
go ngloiní sibh | go ngloiní siad; go ngloiníd† |
— | go ngloinítear |
| past | dá ngloinínn | dá ngloiníteá | dá ngloiníodh sé, sí | dá ngloinímis; dá ngloiníodh muid |
dá ngloiníodh sibh | dá ngloinídís; dá ngloiníodh siad |
— | dá ngloinítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | gloiním | gloinigh | gloiníodh sé, sí | gloinímis | gloinígí; gloinídh† |
gloinídís | — | gloinítear |
| past participle | gloinithe | |||||||
| verbal noun | gloiniú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| gloinigh | ghloinigh | ngloinigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “gloinigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “gloinigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “gloinigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026