glisian
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɡli.si.ɑn/, [ˈɡli.zi.ɑn]
Verb
glisian
Conjugation
Conjugation of glisian (weak, class 2)
| infinitive | glisian | glisienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | glisiġe | glisode |
| second person singular | glisast | glisodest |
| third person singular | glisaþ | glisode |
| plural | glisiaþ | glisodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | glisiġe | glisode |
| plural | glisiġen | glisoden |
| imperative | ||
| singular | glisa | |
| plural | glisiaþ | |
| participle | present | past |
| glisiende | (ġe)glisod | |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “glisian”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.