gliúáil

Irish

Etymology

From gliú (“glue”, noun) +‎ -áil (verbal suffix).

Verb

gliúáil (present analytic gliúálann, future analytic gliúálfaidh, verbal noun gliúáil, past participle gliúáilte)

(transitive) glue

Conjugation

Conjugation of *gliúáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	gliúálaim	gliúálann tú; gliúálair^†	gliúálann sé, sí	gliúálaimid; gliúálann muid	gliúálann sibh	gliúálann siad; gliúálaid^†	a ghliúálann; a ghliúálas	gliúáiltear
past	ghliúáil mé; ghliúálas	ghliúáil tú; ghliúálais	ghliúáil sé, sí	ghliúálamar; ghliúáil muid	ghliúáil sibh; ghliúálabhair	ghliúáil siad; ghliúáladar	a ghliúáil	gliúáladh
past habitual	ghliúálainn / gliúálainn^‡	ghliúáilteá / gliúáilteá^‡	ghliúáladh sé, sí / gliúáladh sé, sí^‡	ghliúálaimis; ghliúáladh muid / gliúáladh muid^‡	ghliúáladh sibh / gliúáladh sibh^‡	ghliúálaidís; ghliúáladh siad / gliúálaidís^‡; gliúáladh siad^‡	a ghliúáladh	ghliúáiltí / gliúáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	gliúálfaidh mé; gliúálfad	gliúálfaidh tú; gliúálfair^†	gliúálfaidh sé, sí	gliúálfaimid; gliúálfaidh muid	gliúálfaidh sibh	gliúálfaidh siad; gliúálfaid^†	a ghliúálfaidh; a ghliúálfas	gliúálfar
conditional	ghliúálfainn / gliúálfainn^‡	ghliúálfá / gliúálfá^‡	ghliúálfadh sé, sí / gliúálfadh sé, sí^‡	ghliúálfaimis; ghliúálfadh muid / gliúálfaimis^‡; gliúálfadh muid^‡	ghliúálfadh sibh / gliúálfadh sibh^‡	ghliúálfaidís; ghliúálfadh siad / gliúálfaidís^‡; gliúálfadh siad^‡	a ghliúálfadh	ghliúálfaí / gliúálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ngliúála mé; go ngliúálad^†	go ngliúála tú; go ngliúálair^†	go ngliúála sé, sí	go ngliúálaimid; go ngliúála muid	go ngliúála sibh	go ngliúála siad; go ngliúálaid^†	—	go ngliúáiltear
past	dá ngliúálainn	dá ngliúáilteá	dá ngliúáladh sé, sí	dá ngliúálaimis; dá ngliúáladh muid	dá ngliúáladh sibh	dá ngliúálaidís; dá ngliúáladh siad	—	dá ngliúáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	gliúálaim	gliúáil	gliúáladh sé, sí	gliúálaimis	gliúálaigí; gliúálaidh^†	gliúálaidís	—	gliúáiltear

past participle	gliúáilte

verbal noun	gliúáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Synonyms

glaeigh

Noun

gliúáil f (genitive singular gliúála)

verbal noun of gliúáil

Mutation

Mutated forms of *gliúáil*
radical	lenition	eclipsis
gliúáil	ghliúáil	ngliúáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “gliúáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN