gisniumen
Old Dutch
Etymology
From gi- + *sniumen.
Verb
gisniumen
- to hasten
Inflection
Conjugation of gisniumen (weak class 1)
| infinitive | gisniumen | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | gisniumo, gisniumon | gisniumda |
| 2nd person singular | gisniumis | gisniumdos |
| 3rd person singular | gisniumit | gisniumda |
| 1st person plural | gisniumun | gisniumdon |
| 2nd person plural | gisniumit | gisniumdot |
| 3rd person plural | gisniumunt | gisniumdon |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | gisniume | gisniumdi |
| 2nd person singular | gisniumis | gisniumdis |
| 3rd person singular | gisniume | gisniumdi |
| 1st person plural | gisniumin | gisniumdin |
| 2nd person plural | gisniumit | gisniumdit |
| 3rd person plural | gisniumin | gisniumdin |
| imperative | present | |
| singular | gisniumi | |
| plural | gisniumit | |
| participle | present | past |
| gisniumendi | gisniumt | |
References
- “gisniumen”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012