ginnungr
Old Norse
Etymology
Uncertain.
Noun
ginnungr m
- (poetic) hawk
- c. 875, Þjóðólfr ór Hvini, Haustlǫng 15/1–4
- Knǫ́ttu ǫll, en Ullar, · endilǫ́g, fyr mági
grund vas grápi hrundin, · ginnunga vé brinna,- All the low mansions of hawks [LOWER SKIES] were burning from end to end, and in front of the step-son Ullr [= Thor] the ground was struck by hail.
- c. 875, Þjóðólfr ór Hvini, Haustlǫng 15/1–4
Declension
| masculine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | ginnungr | ginnungrinn | ginnungar | ginnungarnir |
| accusative | ginnung | ginnunginn | ginnunga | ginnungana |
| dative | ginnungi | ginnunginum | ginnungum | ginnungunum |
| genitive | ginnungs | ginnungsins | ginnunga | ginnunganna |
Derived terms
- ginnungagap (“air”, literally “hawk-space”), Ginnungagap (?)